Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/15289 K.2020/2511

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı iş yerinde 10/08/2010 - 10/06/2014 tarihleri arasında vinç operatörü olarak çalıştığını, en son net 1.240,00 TL ücret aldığını, ayrıca her ay 1/4 maaş tutarında ikramiye verildiğini, bunun yanında yemek, yol, 60,00 TL ... yardımı sosyal hakları da olduğunu, iş akdinin 10/06/2014 tarihinde davalı tarafça feshedildiğini, gerekçe olarak 05/06/2010 tarihinde yaptığı kazadaki kusuru, işine duyarsız ve ilgisiz kalması, evvelce sözlü olarak uyarılmış olması, maddi kayba sebebiyet vermesi,

iş ve toplum güvenliğini tehlikeye atmasının gösterildiğini ve İş Kanunu'nun 25/II-e ve ı maddelerine dayanıldığını, gerekçelerin gerçeği yansıtmadığını ve dayanılan maddeler ile ilgisiz olduğunu, gerçekleşen kazada kusurun karşı tarafta olduğunu, kendisine kullandırılan aracın istiap haddini aştığını ve 1997 model eski bir araç olduğunu, bu durumun aracın hareket kabiliyetini ve fren sistemini etkilediğini, bu hususu defalarca belirtmesine rağmen işine bakmasının söylendiğini, feshin usulsüz ve geçersiz olduğunu, savunmasının dahi alınmadığını iddia ederek,

fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 7.850,00 TL kıdem tazminatı ile 3.200,00 TL ihbar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 16/08/2010 - 10/06/2014 tarihleri arasında vinç operatörü olarak çalıştığını, günlük brüt 51,26 TL ücret aldığını, ayrıca aylık 397,26 TL ikramiye ödendiğini, ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapıldığını, davacının iş akdinin İş Kanunu'nun 25/II-e ve ı maddeleri uyarınca haklı sebeple feshedildiğini zira 05/06/2014 tarihinde dikkatsizlik ve duyarsızlığı nedeniyle trafik kazasına karıştığını, kazada tam kusurlu olarak maddi hasara sebebiyet verdiğini, kaza sonrası tutanağın bir kısmını doldurup bir kısmını doldurmadığını, tutanakların geçerliliği olmadığından sigorta kapsamında işlem yapılamadığını,

oysa ki tutanakların nasıl doldurulacağı konusunda davacı dahil tüm şoförlere eğitim verildiğini, davacının 12/08/2011 ve 21/11/2011 tarihlerinde de asli kusurlu olarak kaza yaptığını ve ihtar cezası aldığını, davacının bu cezalara ve uyarılara rağmen araç içinde yüksek sesle müzik dinlediğinin ve seyir esnasında cep telefonu ile konuştuğunun tespit edildiğini ve tekrarlanmayacağı hususunda taahhütname alındığını, buna rağmen kullandığı ağır vasıta ile bir çok kazaya karışması, talimatları yerine getirmemesi,

şirketi maddi zarara uğratması ve iyi niyet kurallarına uymayan halleri sebebiyle Disiplin Kurulu kararı ile iş akdinin haklı ve tazminatsız olarak feshedildiğini, imzadan imtina etmesi üzerine fesih bildiriminin posta yoluyla gönderildiğini, davacının başvurusu üzerine Bursa Çalışma ve İş Kurumunca yapılan incelemede feshin haklı olduğunun tespit edildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Hükme dayanak bilirkişi raporunda giydirilmiş ücretin hesabına esas yemek bedeli 4,50 TL olarak belirlenip hesaplama yapılmış ise de, davalı vekilinin rapora itiraz dilekçesi ekinde sunduğu 07/01/2013 tarihli ve 13/01/2014-31/12/2014 tarihleri arasında geçerli Yemek Hizmet Sözleşmesinde yemek bedelinin her bir öğün için 3,85 TL+KDV olduğu belirtilmiştir.

Mahkemece giydirilmiş ücretin hesabına esas yemek bedelinin 3,85 TL+KDV olarak esas alınması gerekirken bilirkişinin varsayıma dayalı hesabına itibar edilerek karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.