Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/15684 K.2020/5834

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, temizlik işçisi olarak ... Denizcilik Anadolu Meslek Lisesi'nde alt işverende çalışmaya başlayan davacının aynı iş yerinde 2005 yılına kadar çalıştığını, okul müdürü nün talebi üzerine bu defa ... Lisesi kız öğrenci yurdunda aşçı olarak çalıştığını, son alt iş veren davalı şirketin sigortalısı olarak çalışıyor iken iş akdinin herhangi bir sebep gösterilmeksizin feshedildiğini, hafta tatili yapmadığını, dini bayramların ilk günü dışında ve milli bayramların tamamında çalıştığını,yıllık izinlerini kullanamadığını, fazla mesai yaptığını iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı ... Gıda Ltd. Şti. vekili,alacak taleplerinden her birinin zaman aşımına uğradığını, müvekkili davalı şirkete husumet yöneltilmesinin doğru olmadığını, belirli süreli iş akitleri ile çalışan davacının tazminat talep etme hakkının bulunmadığını, her yıl yaz tatilinde işten ayrılıp tatil süresi boyunca işsizlik maaşı aldığını ve davacının dava ikame etmede kötü niyetli olduğunu, ihaleyi alan son şirket olması sebebiyle davalı şirketin geçmiş dönemlerden sorumlu tutulamayacağını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Bakanlık vekili, özel şirketler nezdinde çalışmasını sürdüren davacının müvekkili davalıya husumet yöneltmesinin doğru olmadığını, davacının fazla çalışmasının bulunmadığını, dini ve resmi tatillerde okulun kapalı olup yaz tatilinde çalışma olmadığından yıllık izin ücreti talep edilemeyeceğini, muhtemel alacağının bulunması halinde dahi alacak kalemlerinin her birinden davacıyı çalıştıran şirketlerin sorumlu tutulması gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece,toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak,davacının farklı alt işverenler nezdinde çalıştığı ve 24/01/2014 tarihinde iş akdinin herhangi bir sebep gösterilmeksizin feshedildiği, davalılar arasında 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6'ıncı maddesi uyarınca asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunduğu kabulü ile hareket edilerek ve davacının iş akdi süresi boyunca süreklilik gösteren aynı işlerde çalıştığı ve bu sebeple taraflar arasında belirli süreli iş sözleşmesi yapılmasını gerektirir objektif nedenler bulunmadığı nazara alınarak iş akdinin belirsiz süreli kabul edilmesi gerektiği,

davalı şirketin son alt iş veren ve davalı bakanlığın asıl iş veren sıfatı ile birlikte sorumlu oldukları, haftanın 1 günü izin kullanan davacının hafta tatili ücretinin bulunmadığı ancak, tanık beyanlarına göre haftanın 6 günü 07:30-19:30 saatleri arasında çalıştığı ve haftalık 18 saat fazla çalışması olduğu, mevsimlik işçi olarak çalıştığından yıllık izin ücreti alacağının oluşmadığı kabulü ile yıllık izin ücreti talepleri reddedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin tüm davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Uyuşmazlık davacının yıllık ücretli izin alacağına hak kazanıp, kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacı okulda en son aşçı olarak çalışmış olup yaptığı iş, İş Kanun'un 7. maddesi anlamında mevsimlik iş değildir.Çalışması aralıklı çalışmadır.

Davacının kabul edilen tüm hizmet süresine göre 1475 Sayılı (mülga) İş Kanunu ile 4857 Sayılı İş Kanun'un yıllık ücretli izine yönelik maddelerine göre değerlendirilip izin süresi belirlenip kullanılmayan izinlerin ücretinin hüküm altına alınması gerekirken Mahkemece davacının mevsimlik işçi olarak kabul edilerek yıllık ücretli izin alacağının reddi hatalıdır.

3-Davacı fazla mesai talebinde bulunmuş Mahkemece kabulüne karar verilmiştir. Hükme esas alınan 22.06.2015 tarihli bilirkişi raporunda fazla mesai ücreti hesaplanırken ara dinlenmeyi yerleşik uygulamalar gereği 1.5 saat olarak kabul etmiştir. Halbuki taraf tanıkları ara dinlenme süresinin yarım saat olduğunu beyan etmişlerdir. Buna göre fazla mesai ücreti hesaplanırken ara dinlenme süresinin yarım saat olarak hesap edilmesi gerekirken 1,5 saat olarak hesap edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: