Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/15875 K.2020/5860

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, dava dilekçesinde özetle; davacının 18/06/2009 tarihinde makine operatörü olarak davalı işyerinde çalışmaya başladığını, işyerinde gerekli iş güvenliği önlemlerinin alınmaması nedeni ile davacının iş kazası geçirdiğini, davacının geçirdiği iş kazası nedeni ile amirlerinden şikayetçi olması ve işyerinde yapılan toplantılarda işyerindeki sorunları dile getirmesi ile davacıya sözlü psikolojik baskı uygulandığını, işyeri müdür yardımcısı ... ve şef ... davacıya;

"seninle sonuna kadar uğraşacağız, tazminatını vermeyeceğiz, beğenmiyorsan kapı orada çık git, ertesi gün sakın iş gelme" şeklinde söylenerek davacının iş akdinin bu şekilde feshedildiğini iddia ederek davacının 100 TL kıdem, 50 TL ihbar tazminatı ve 50 TL yıllık izin ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, cevap dilekçesinde özetle; davanın hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davacının çalıştığı süre boyunca devamlı sorun yaratarak işi aksatmasına rağmen davalı tarafın iyi niyetli olarak davacıya ikaz ile yetindiğini, davacının işi aksatmasına rağmen iş akdinin feshedilmediğini, davacının geçirdiği iş kazasının davacının kusurundan ileri geldiğini, davacının 24/25/26/10/2014 tarihleri arasında da üst üste devamsızlık yapması ve devamsızlığının haklı bir sebebe dayandığını belgelendirmemesi neticesinde iş akdinin davalı, işveren tarafından iş yasasının 25/2-g maddesi gereğince devamsızlık haklı sebebi ile feshedildiğini, iş akdinin haklı sebeplerle feshedilmesi ve davacının yıllık izinlerini kullanmış olması nedeni ile davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanarak kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine, yıllık izin ücreti talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe :

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş akdinin kimin tarafından ne şekilde feshedildiği uyuşmazlık konusudur. Davacı işçi davalı işveren tarafından haklı neden olmaksızın iş akdinin sona erdirildiğini iddia etmekte davalı işveren ise devamsızlığa dayanmaktadır.

Dava dilekçesine ekli 17.10.2014 tarihli davacı işçi tarafından davalı şirkete gönderilen ve 22.10.2014 tarihinde davalı işverene ulaşıp 24.10.2014 tarihinde de davalı işveren tarafından karşı ihtarname ile cevap verildiği anlaşılan ihtarname içeriğinden davacı işçinin 17.10.2014 tarihinde davalı işyerinde müdür yardımcısı olarak çalışan Yavuz ve şef olarak çalışan Kenan tarafından haklı neden olmaksızın çıkarıldığını iddia ettiği görülmektedir.

Davacı işçi 17.10.2014 tarihli ihtarnamesinde işten çıkarıldığını iddia ettiğine göre davalı işverenin 24-25-26/10/2014 tarihleri için tuttuğu devamsızlık tutanaklarına itibar edilemez. Davalı işveren devamsızlık gerekçesiyle gerçekleştirdiği fesihte haklılığını ispat edememiştir.

Açıklanan delil durumuna göre davacının 17.10.2014’den sonra fiilen çalışmasının olmadığı da gözetilerek 18.06.2009-17.10.2014 tarih aralığı için hesaplanacak kıdem ve ihbar tazminatının hüküm altına alınması gerekirken yazılı gerekçeyle reddi hatalıdır.

3-Mahkemece davacının yıllık izin ücreti alacağının 11.11.2014 tarihinde ödendiği gerekçesiyle bu istek yönünden “karar verilmesine yer olmadığına” karar verilmiş ise de davacı vekili söz konusu ödemenin bakiye ücret alacağı olduğunu açıklamıştır. Söz konusu ödemeye ilişkin belgelerde ödemenin neye ilişkin olduğuna dair izahat yoktur. Bu durumda yıllık ücretli izin alacağının ödendiği şeklindeki mahkeme kabulü de yerinde değildir.