Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/16687 K.2020/11106

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili davacının 5510 sayılı Kanunun 4-a bendine tabi olarak 04.06.2004 tarihinden itibaren .... Giresun İl Müdürlüğü'ne ait işyerinde 2011 yılına kadar ihaleleri alan işverenler üzerinden sigortalı gösterilerek hizmet akdine bağlı ve sendikalı büro işçisi olarak kesintisiz çalıştığını, iş sözleşmesinin 06.02.2014 tarihinde asıl işveren tarafından haksız ve bildirimsiz feshedildiğini, yasal haklarının ödenmesi konusunda bozma sözleşmesi (ikale) yapılmasının şart koşulduğunu, işten ayrılma iradesi bulunmadığını, bozma sözleşmesi yapması için geçerli bir nedeni ve makul yararı bulunmadığını ileri sürerek ödenmeyen 2014 yılı Şubat ayı 6 gün ücret alacağı, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 01.07.2012- 06.02.2014 tarihleri arası çalıştığını, taraflar arasında imzalanan bozma sözleşmesi (ikale) gereği davacının hak ettiği alacakların ve 2.200,00 TL ayrılma ikramiyesinin ödendiğini, alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçiye ödenen ve davaya konu işçilik alacaklarından mahsubu yönünden taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; davacı yasal haklarının ödenmesi konusunda bozma sözleşmesi (ikale) yapılmasının şart koşulduğunu, işten ayrılma iradesi bulunmadığını ve dava konusu işçilik alacaklarının ödenmesini istemiştir. Davalı vekili ise bozma sözleşmesinin karşılıklı anlaşarak imzalandığını bozma sözleşmesi (ikale) gereğince davacıya tüm alacaklarının ödendiğini savunmuştur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacıya bozma sözleşmesi gereği yapılan ödemelerin kabul edilmesi ve kabul edilmemesi durumunda olmak üzere iki seçenekli hesaplama yapılmış, Mahkemece ikalenin özellikle işçi açısından makul bir yarar sağlaması ve iş güvencesi kapsamında olan işçiler açısından kıdem ve ihbar tazminatı ile diğer işçilik alacaklarına ilaveten ek bir yararın da sağlanması gerektiği, dava dışı alt işverenler bünyesindeki çalışması da dahil olmak üzere toplam 9 yıl 8 ay 3 günlük çalışmasının tamamından sorumluluğu bulunan davalı şirketin, sadece Sosyal Güvenlik Kurumu kaydına göre,

01/07/2012-06/02/2014 tarihleri arası kendi bünyesinde çalışmış görünen süre için kıdem ve ihbar tazminatı yıllık izin ücret alacağı ödediği, davacının hak etmiş olduğu kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücret alacağının tamamını ödememesi nedeniyle bozma sözleşmesinin (ikalenin) geçerli olmadığı belirtilerek ödemelerin kabul edilmemesi durumundaki hesaplanan alacaklar esas alınarak hüküm kurulmuştur.

Davacının iş sözleşmesinin 06.02.2014 tarihinde feshinden sonra davalı tarafından dava konusu işçilik alacaklarını ilgilendiren bir bordro düzenlenmiş olup sözkonusu imzasız bordroda ek ödemeler dahil 7.119,69 TL ödeme yapılacağı belirtilmiştir. Ancak aynı bordronun özel kesintiler bölümünde davacının icra dosyasına 4.486,75 TL ödendiği ve 1.700,00 TL ücret ödeme yapıldığı açıklanmıştır.

Sözü edilen tahakkuk edilen bordro davacı imzası taşımadığından bordro içeriğinin davacının banka hesabına ödenip ödenmediği noktasında değerlendirme yapıldığında 30.04.2014 tarihinde davacı aleyhine icra takibi yapılan Giresun 2. İcra Dairesi 2013/ 4030 Esas numaralı dosyasına 4.486,75 TL ödendiği dosya içerisinde mevcut Yapı Kredi Bankası dekontundan anlaşılmaktadır.

Ayrıca davacı işçinin 30.09.2014 tarihli beyan dilekçesinde belirtilen ödeme dışında 1.700,00 TL maaş ve izin açıklaması ile İş bankası hesabına ödeme yapıldığını belirtmiş olmakla sözü edilen ödemeler yönünden mahsup yapılmaksızın karar verilmesi hatalı olmuştur.

1.700,00TL ödeme bakımından ne kadarının ücret ne kadarının izin ücreti olduğu konusunda gerekirse taraflara sorularak değerlendirme yapılarak sonucuna göre ayrıca 4.486,75 TL aynı anda muaccel olduğundan dava konusu işçilik alacaklarından eşit olarak mahsubu ile sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.