Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/17375 K.2017/21117

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işveren yanında kadroya geçene kadar devirden önce Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü nezdinde 01.07.1986-14.12.1999 tarihleri arası fasılalı olarak çalıştığını, 14.07.2015 tarihinde işten emeklilik nedeniyle ayrıldığını, 11 aylık çalışmasının geçtiği 1999 yılı için TİS'ne göre 10 yıldan fazla hizmeti olduğu gerekçesiyle 30 günlük yıllık ücretli izne hak kazandığını ileri sürerek, 1999 yılından emekli olduğu tarihe kadar hak kazanılan izinlerinin belirlenerek kullanılan veya ödenenlerin mahsubu ile kalan ödenmeyen yıllık ücretli izin alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 28.05.1990 tarihinde mevsimlik düz işçi olarak işe alındığını, 02.02.2001 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçtiğini, davacıya tüm yıllık izinlerinin kullandırıldığını, mevsimlik işlerde yıllık ücretli izin hakkının doğmadığını, yılın çalışılmayan dönemlerinde işçinin dinlenme hakkını kullandığını, işçinin bu dönemde yıllık izin hakkını talep de etmediğini, ayrıca bir yıllık çalışma şartının oluşmadığını ve alacağın zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Hükme dayanak bilirkişi raporunda yıllık izinlerin mahsubu sırasında davacının 22.01.2015-19.03.2015 tarihleri arasında kullandığı izin süresinin 49 iş günü olduğu gözden kaçırılarak 39 gün olarak mahsubu hatalıdır. Dairemizce yapılan incelemede bu iznin 49 işgünü olarak kullanıldığı anlaşılmıştır. Hüküm altına alınan yıllık ücretli izin alacağı 10 gün daha eksik olmalıdır. İzin ücretinin hatalı hesabı bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: