Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/19245 K.2017/6097

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili: davacının davalı şirkette 31.08.2002 tarihinden 06.01.2009 tarihine kadar çalıştığını, son aldığı ücretin 770,00 TL olduğunu, 06.01.2009 tarihinde hiçbir yazılı ve sözlü gerekçe gösterilmeden iş akdinin haksız nedenle feshedildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, asgari geçim indirimi ve yıllık ücretli izin alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davalı şirketin prefabrik hazır beton elemanları üretip sattığını,ülkemizde ve dünyada yaşanan global ekonomik kriz nedeniyle inşaat sektöründeki durma nedeniyle üretilen malların satılamaması ve stok sahasının boş yer alamayacak kadar dolması ve işçilerin çalışabileceği iş ve üretim olmaması üzerinde davalı işveren tüm işçilerle detayları paylaşmış,işçilerinde bunda mutabık kaldıklarını,bu mutabakatın sonunda davacının rızası ve imzası ile onaylandığı,20.12.2008 tarihli "ücretsiz izin belgesi" ile 22.12.2008 tarihinden itibaren 14 günlük ücretsiz izin verildiğini,05.01.2009 tarihinde işbaşı yapılacağının yazıldığını,ücretsiz

izin talebinde davacının isim ve imzasının bulunduğunu,izin bitim tarihinde tüm işçilerin işletmede hazır bulundukları ancak hafif raylı sistem nedeniyle ...'ın bir hafta boyunca elektrik verilemeyeceğinin resmen bildirilmesi üzerine bu defa çalışan işçilere ücretli izin verdiklerini,davacının 07.01.2009 tarihli ihtarnamesinde çok açık bir biçimde ücretsiz izin kullanmak istemediği için haklarının ödenmesini istediğini,

davacının kendi ikrar ve beyanına göre davalı işverenin davacıyı işten çıkarması söz konusu olmadığını,kaldı ki haklı nedenlerle de iş akdinin feshettiğini beyan etmediğini,iş akti devam ederken zaten ihbar ve kıdem tazminatlarının talep edilemeyeceğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Yerel Mahkemenin ilk kararı, Dairemizin 24/05/2012 tarih ve 2010/48425 Esas, 2012/18422 Karar sayılı ilamıyla “1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işyerinde yemek verilip verilmediği ve bunun miktarı noktasında toplanmaktadır.

Davacı dava dilekçesinde işyerinde öğlen yemeklerinin verildiğini iddia etmiştir. Talimat yoluyla aldırılan bilirkişi raporunda yemek ücreti Ankara Lokantacılar Kebapçılar ve Köfteciler Esnaf Odası tarifesine göre günlük 8 TL olarak giydirilmiş ücretin hesabında dikkate alınmıştır.

Fakat dinlenen taraf tanıkları işyerinde yemek verilip verilmediği konusunda bir beyanda bulunmamışlardır.

Buna göre tanıkların tekrar celp edilerek işyerinde öğle yemeği verilip verilmediğinin sorulması, veriliyorsa bunun değerinin işyerinin bulunduğu yerdeki ilgili meslek odasından araştırılarak sonuca gidilmesi gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

3- Davacının yıllık izin defterine göre kullandığı yıllık izin günlerinin fazla çalışma ücreti alacağı hesaplanırken dikkate alınmaması, bu süreler için fazla çalışma ücreti olmayacağı düşünülmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.” gerekçeleriyle bozulmuştur.

Yerel mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemenin ilk kararı, yıllık izin defterine göre kullanıldığı anlaşılan izin günlerinin fazla mesai ücret alacakları hesaplanırken dikkate alınmadığı gerekçesiyle bozulmuş olup, mahkeme bozma sonrasında farklı bir gerekçe göstererek fazla mesai yönünden önceki hükmün aynısını kurmuştur. Fazla mesai alacaklarından yapılan takdiri indirim, dosyadaki verilere göre belirlenebilen fazla mesai üzerinden yapılan bir indirim olup izin günlerinde çalışılmadığı için fazla mesai yapılamayacağından bu günlerin fazla mesai hesabından dışlanması gerektiğinin takdiri indirim ile bir ilgisi bulunmamaktadır.

Mahkemece yapılacak iş, bozma sonrası bilirkişiden aldırılan ve yıllık izin günlerinin fazla mesai hesabından dışlanarak hesap yapan ek bilirkişi raporunu bir değerlendirmeye tabi tutarak fazla mesai alacağını buna göre hüküm altına almaktır.

3- Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: