Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/19258 K.2017/5969

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde 28/05/2007-27/02/2012 tarihleri arasında ürün araştırma- geliştirme ve sevkiyatından sorumlu işçi olarak kesintisiz olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin 27/02/2012 tarihinde hiçbir sebep belirtilmeden feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatının eksik ödendiğini iddia ederek, bakiye kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, bayram tatili ücreti, yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının herhangi bir alacağı bulunmadığını, davacının 535,00 TL. borcu olduğunu savunarak takas mahsup ile davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama sonunda, davacının kıdem ve ihbar tazminatının eksik ödendiği, hafta tatilinde çalıştığı ve ayrıca fazla mesai yaptığı, ücretinin ödenmediği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Mahkemece verilen ilk karar davalı tarafın temyizi üzerine “davacının hafta içi 5 gün normal çalıştığı, hafta sonu 2 gün kontrol amaçlı 5 saate bağlı olmaksızın gelip gittiği, bu durumda davacının haftada 5 gün normal çalıştığı kabul edilerek 6. gün çalıştığı 1,5 saatinde fazla çalışma değil normal çalışma olarak haftalık çalışma süresine eklenerek buna göre davacının fazla çalışma yapıp yapmadığının değerlendirilmesi gerektiği, davacının 7. gün çalışmasının ise hafta tatili çalışması olarak hesaplandığı için ayrıca fazla mesai hesabında da dikkate alınmaması gerektiği” gerekçesi ile bozulmuştur.

Bozma sonrası hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftanın beş günü toplam 40 saat çalıştığı, Cumartesi günü ise 1,5 saat çalıştığı, toplamda 45 saati aşan çalışması olmadığını belirtmesine rağmen, haftalık bir saat fazla mesai ücreti hesaplanmıştır.

Davacı haftanın beş günü normal mesai yaptıktan sonra kalan iki günü günde 1,5 sat civarında çalışmasına göre toplamda 45 saati aşan çalışması bulunmamaktadır. Ancak hafta tatilinde 1,5 saat çalışsa bile dinlenme hakkı ihlal edildiğinden bugün için hafta tatil ücretine hak kazanacağından, bu ücrete karar verilmesi isabetlidir. Ne var ki bu hafta tatil günü çalışması ayrıca fazla mesaiye katılamaz. Aksi halde mükerrer ödemeye neden olacaktır.

Davacının kalan çalışması da tespit edildiği gibi 45 saati aşmamaktadır. Fazla mesai ücretinin reddi gerekir. İlk bozmada “hafta tatili çalışması olarak hesaplandığı için ayrıca fazla mesai hesabında da dikkate alınması” ibaresindeki “alınma” ibaresi maddi hata sonucu oluşmuştur. Bu aslında “alınmaması” ibaresinden oluşmaktadır. Maddi hataya dayalı bozma kararı yanlış değerlendirilerek fazla mesai ücretinin kabulü isabetsizdir.