Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/20938 K.2017/8095

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde kapıcı olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, iş sözleşmesini haklı olarak fesh ettiklerini ve davacının haklarını ödediklerini, fazla çalışma yapmadığı gibi izinlerini de kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece verilen ilk kararda, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne, karar verilip kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacakları hüküm altına alınmıştır.

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

Dairemizin 2015/3627 E. 2016/13474 K. ve 06.06.2016 tarihli ilamı ile sair temyiz itirazları incelenmeden kararın, T.C. Anayasası’nın 141 ve HMK.nun 297. maddesinin amaçladığı anlamda gerekçe taşımaması nedeniyle, bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulup yine davanın kısmen kabulüne karar verilerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacakları hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Davacının davalı işyerindeki hizmet süresinin 01/06/1998-31/08/2013 tarihleri arası olmasına rağmen karar gerekçesinde "13/09/2008-31/08/2013" tarihlerinin yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

2- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı ve ücretlerinin ödenip ödenmediği hususunda taraflar arasında uyuşmazlık vardır.

Davalı taraf davacının fazla çalışma yapmadığı gibi her ay bordrolarda muhtemel fazla çalışmalar için ücret ödendiğini savunmuştur.

Dosyada mevcut bordrolara göre 2010 yılı 9. aydan itibaren her ay 100,00 TL. maktu fazla çalışma ücreti tahakkuk ettirildiği görülmüş ise de davalının bu ödemeye ilişkin savunması, tahakkukların her ay aynı miktarda olması, çalışma saatinin gösterilmemesi ve davalı tarafça kıdem tazminatı hesabı yapılırken 100,00 TL.nin ücret eki niteliğinde kabul edilerek hesaplama yapılması karşısında 100,00 TL.lik tahakkuklar fazla çalışma tahakkuku olmayıp ücretin eki olarak kabul edilmelidir.

Bilirkişi raporunda da 100,00 TL.lik tahakkuklar ücret eki kabul edilerek davacı alacakları hesaplanmış ve Mahkemece bu rapora itibar edilerek alacaklara hükmedilmiştir. Fazla çalışma alacağında bu kabulle çelişki oluşturacak şekilde banka kaydı olan dönemden itibaren fazla çalışma alacağının ödendiğinin kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.