Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/21646 K.2018/879

....

DAVA

Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, ücret, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 12/06/2001 tarihi ile 16/04/2012 tarihleri arasında satış danışmanı olarak çalıştığını, haftanın 7 günü çalıştığını, dini, milli bayramlar ile genel tatil günlerinde çalıştığını ücretlerinin de ödenmediğini, aylık 1.200 TL aldığını, yıllık izinlerini kullamadığını, ücretinin de ödenmediğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir .

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 22/01/2003 tarihinde işe başladığını, davacının istifa ederek işten ayrıldığını, davacının şirketler uhdesinde bulunan herhangi bir fazla mesai , ulusal ve genel ücret alacağı ve hafta tatili ücret alacağının bulunmadığını, ve hali hazırda müvekkil şirkete borçlu durumda olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının görevli olduğu şubedeki kasa hesabında, mağaza sorumluluğunun devrinden sonra ortaya çıkan açığın davaca tarafından makul bir şekilde açıklanamadığı, bu konuda belge ve fatura sunamadığının anlaşıldığı, belirtilen miktarın davacının ilk söylemlerinde olduğu üzere kendi zimmetine geçirdiği kabul edilerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ve hafta tatili ücretine ilişkin taleplerinin reddine, bayram tatili ücret alacağının kabulüne, ücret alacağının bulunduğu kabul edilmekle beraber davacının açık nedeniyle davalıya borçlu olduğu kabul edildiğinden bu miktarın mahsubuna dair verilen karar Dairemizin 17/12/2015 tarih 2014/25719 esas 2015/35794 karar sayılı ilamıyla;

“a)Taraflar arasında iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı feshe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusudur. İş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini, işveren kanıtlamalıdır. İşyerinde satış danışmanı olarak çalışan davacının iş akdi kasa açığına sebebiyet verip zimmetine para geçirdiği iddiası ile feshedilmiştir.

Ancak davacının kasadan sorumlu olup olmadığı, kasa açığının ne şekilde meydana geldiği ve sayım yapılıp yapılmadığı, açığın neden kaynaklandığı, davacının bu açıktan sorumluluğunun ne şekilde olduğu araştırılmamıştır.

Mahkemece gerekirse işyerinde muhasebeci veya mali müşavir bilirkişi ile keşif yapılarak davacının görev tanımı da getirilerek görev tanımı kapsamında meydana gelen kasa açığında sorumlu olup olmadığı, zimmetine para geçirip geçirmediği tespit edilmeli ve sonucuna göre karar verilmelidir.

b) Davacının ücret alacağının bulunduğu mahkemenin de kabulündedir. Davalının, davacının ücret alacağını zimmetine para geçirdiği gerekçesiyle buna mahsup ettik savunması kesinleşmediği gibi bu zarar yargı kararı ile de belirlenmemiştir. Ayrıca mahsup yönünde bir talep de bulunmamaktadır. Mahkemece ücret alacağının hüküm altına alınmaması hatalıdır.

c) Hüküm altına alacakların infazda tereddüt oluşturacak şekilde net mi yoksa brüt mü olduğunun belirtilmemesi usule aykırıdır.” gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma sonrası mahkemece bozmaya uyularak davacının ulusal bayram genel tatil ücreti talebi dışındaki taleplerin reddine karar verilerek dava kısmen kabul edilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda davacının ücret alacağı talebinin hüküm altına alınması gerekirken mahkemece gerekçesi dahi açıklanmadan davacının ücret alacağında mahsup yapılarak ücret alacağı talebinin reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

.....