Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/21853 K.2017/10287

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde 1998 yılında çalışmaya başladığını, 2003 yılına kadar işyerinde 24x48 olarak ifade edilen çalışma şekli uygulanırken, 2003 yılından itibaren 24x24 şeklinde çalıştığını, çalıştığı tüm süre boyunca fazla çalışma, hafta ve genel tatil günü ücretlerinin ödenmediğini, ayrıca esas görev yeri dışında görevlendirilmiş olmasına rağmen harcırah da ödenmediğini iddia ederek, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve harcırah alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının geçici işçi statüsünde 03.01.2003 tarihinde davalı işyeri Baş Müdürlüğünde sekreter olarak çalışmaya başladığını, 2003 yılında VS mağazalarında görevlendirildiğini, usul yönünden davacı alacaklarının öncelikle 5 yıllık zamanaşımına tabi olduğunu, zamanaşımı dışında hak düşürücü sürenin de geçirilmiş olması nedeniyle davanın reddine karar verilmesini istediklerini, kabul anlamına gelmemekle birlikte esas yönünden ise.

6245 sayılı Yasanın 4. maddesi uyarınca mahallen temin edilen hizmetlerde harcırah alacağının bulunmayacağının düzenlendiğini ve davacının belli bir dönem mahallen temin edilen hizmetlilerden olduğunu, işe başladığı zaman çalışma yer ve şartlarını bildiğini ve kabul ettiğini, bu sebeplerle harcırah talebinin yerinde olmadığını, davacının 24 saat çalışıp 48 saat dinlenme tarzında vardiyalı çalıştığını, işyerinde çalışmasına karşılık serbest zaman kullandırıldığını, 24 saatlik çalışmada ise ara dinlenme kullanmaksızın kesintisiz çalışmanın söz konusu olmadığını, davaya konu edilen çalışmanın anılan tarihler için fahiş olduğunu,

davacının ücretlerini alırken ihtirazı kayıt koymaksızın bordroları imzalamış olması nedeniyle hafta tatili ve genel tatil günlerinde çalıştığını ispat etmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yargılama Süreci ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozmadan önce davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucunda bozulmuştur. Bozma ilamında özetle; taraflar arasında fazla çalışma ücretinin hesabı konusunda uyuşmazlık olduğu, davacının 24 saat çalışma 24 saat dinlenme sistemiyle çalıştığının anlaşıldığı, bu nedenle fazla çalışma alacağı olup olmadığının Dairemiz ilke kararı gereğince belirlenmesi gerektiği, mahkemece hatalı hesaplamaya dayalı rapora göre karar verilmesinin isabetsiz olduğu, ayrıca mahkemece hükmedilen genel tatil ücreti alacağı dava dilekçesinde talep edilen miktardan az olduğu halde, dava ve ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesinin de hatalı olduğu belirtilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, fazla mesai ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiş, hafta tatili ücreti ve harcırah talepleri hakkında ise bu talepler kesinleştiğinden karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının gümrüksüz satış mağazasında satış görevlisi olarak 24 saat dinlenme 24 saat çalışma şeklinde görev yaptığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece davacının 24 saatlik çalışmasından 10 saat ara dinlenme mahsup edilerek sonuca gidilmiş ise de, bu hesap tarzı hatalıdır.

Mahkemenin kabul ettiği 10 saatlik ara dinlenme süresi, radyolink gibi nöbet tutulan yerlere yönelik bir uygulamadır. Radyolink gibi nöbet tutulan ve uyuma imkanı bulunan işlerde çalışanlar açısından 24 saatte 10 saat ara dinlenme düşülerek sonuca gidilmektedir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının görev yaptığı gümrüksüz satış mağazasında uyuma imkanı olup olmadığı saptanmadan 24 saatten 10 saat ara dinlenmesi düşülmesi hatalıdır.

Mahkemece yapılacak araştırma sonucunda, işçinin uyuma imkanı var ise 10 saat ara dinlenme, uyuma imkanı yok ise 4 saat ara dinlenme düşülerek sonuca gidilmelidir.

3-Hüküm bozulmakla tamamen ortadan kalkar. Bozmadan sonra tüm talepler hakkında HMK 297. maddesine uygun hüküm kurulmak zorundadır. Mahkemece hafta tatili ücreti ve harcırah talepleri hakkında davanın reddine karar verilmesi gerekirken, bu talepler hakkında temyiz dışında kaldığından bahisle "karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.