Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/21926 K.2017/10758

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 15/06/1994 tarihinde davalı işyeri muhasebe müdürlüğünde hizmetli işçi olarak çalışmaya başladığını, 15 Ocak 1996 itibariyle işten çıkartıldığını, 2,5 ay sonra 15/03/1996 tarihinde tekrar işe alındığını, 15/03/1996 tarihinden 22/05/2011 tarihine değin sürekli ve kesintisiz olarak çalıştığı, 15/06/1994 tarihinden Aralık 1996 tarihine kadar ki dönemde sigorta primlerinin ödenmediğini, bu dönemle ilgili hizmet süresinin tespiti davasını ayrıca ikame edeceğini, SGK İl müdürlüğüne 15/03/2011 tarihinde müracaat ederek kıdem tazminatına esas yazıyı aldığını, 22/05/2011 tarihinde davalı idareye yazılı dilekçesi ile başvurarak,

1475 sayılı iş kanunun 14. maddesinin 1. fıkra (5) nolu bendi kapsamında emekliye ayrılmak istediğini ve gereğinin yapılmasını talep ettiğini, 14/06/2011 tarihinde ilişiğinin kesildiğini, en son aldığı net ücretin 1.700,00 TL olduğunu iddia ederek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram-genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının ...'na ait hizmet birimlerinde 15/03/1996 tarihinden 14/06/2011 tarihine kadar işçi statüsünde çalıştığını, davacının 22/05/2011 tarihli dilekçesi ile 14/06/2011 tarihinden geçerli olmak üzere emekli olmak istediğini bildirmiş ve bu çerçeve de Gelibolu Belediye Encümeninin 06/06/2011 tarih ve 84 sayılı kararı ile davacının emekli işlemlerinin gerçekleştirildiğini, adına tahakkuk eden 43.631,85 TL kıdem tazminatı alacağının 1 taksiti peşin olmak üzere 5 taksitte ödenmesine karar verildiğini, bu çerçevesinde ve encümen kararı gereği olarak 20/06/2011 tarihinde ödenmesi gereken 7.271,98 TL peşinatın,

20/07/2011 tarihinde ödenmesi gereken 7.271,98 TL, 20/08/2011 tarihinde ödenmesi gereken 7.271,98 TL ve 20/09/2011 tarihinde ödenmesi gereken 7.271,98 TL’nin davacının banka hesabına yatırılmak suretiyle ödendiğini, 20/102011 ve 20/11/2011 tarihinde ödenmesi gereken taksitler de vadelerinde ödeneceğini, 16 yıl 8 ay 28 gün kıdemi dikkate alınarak kıdem tazminatının hesap edildiğini, kıdem tazminatının hesabında dikkate alınan brüt ücret de davacının iddia ettiği gibi 1.700,00 TL olmayıp 2.623,23 TL olduğunu, davacıya fazla mesai yaptırılmadığından,

genel tatil günlerinde ve bayram tatillerinde çalıştırılmadığını, yasal yıllık izin haklarını kullandığından ücretli izin alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, Dairemizin 2014/17715 Esas, 2015/30747 Karar sayılı bozma ilamına uyulmak sureti ile hafta sonu çalışma ücreti talebinin reddine, fazla mesai alacağı, genel tatil alacağı, kıdem tazminatı faizi taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece taraf vekillerinin yüzüne karşı duruşmada tefhim edilen hüküm özetinin 2 ve 3 numaralı bentlerinde fazla mesai ücreti ile genel tatil ücretinin hüküm altına alındığı, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ise bu iki alacak kaleminin yer almadığı anlaşılmıştır

6100 sayılı HMK’nın 298/2. maddesine göre gerekçeli karar tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Duruşmada tefhim edilen hüküm sonucu ile gerekçeli kararın hüküm sonucu “ fazla çalışma ücreti ile genel tatil ücreti” açısından farklı olup, kısa karar gerekçeli karar farklılığına yol açıldığından HMK’nın 298/2. maddesine aykırı olan hükmün bozulması gerekmiştir.