Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/2204 K.2020/19020

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili müvekkilinin 03.03.2012- 29.04.2014 tarihleri arasında satış sorumlusu olarak 1.300,00 TL net ücret ile çalıştığını, ücretinin kayıtlara doğru yansıtılmasını istemesi, fazla çalışmalarının ve ulusal bayram genel tatil günleri çalışmalarının karşılığının ödenmesini ve bakiye yıllık izinlerini talep etmesi üzerine daha önce işveren yetkililerinin izni ve bilgisi ile yapılan bir kısım işyeri uygulamaları bahane edilerek davalı işveren tarafından iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini, Mart 2012-Haziran 2013 arası alışveriş merkezinde çalıştığı dönem 3 gün 09.30-22.00 arası,

2 gün 09.30-18.00 arası ve bir gün 13.00-22.00 arası çalıştığını, bu tarih sonrası kapalıçarşıda çalıştığı dönem kış ayları 08.00-18.30/19.00 ve yazın 08.00-20.00/20.30 arası çalıştığını, babasına imzalatılan 3 adet boş teminat senedinin iade edilmediğini, son ay ücret alacağının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili 26.04.2014 tarihli cumartesi günü kamera görüntülerinde magazaya ziynet eşyası almak için gelen müşteriye kendi ürünlerini servis etmeleri gerektiği halde bu ürünleri servis etmedikleri bunun yerine kapalı çarşı esnafından alınan ürünleri sergiledikleri ve bu ürünlerin satışını gerçekleştirdikleri tespit edildiğini, yapılan denetim ve inceleme sonucu satılan ürün bedellerinin şirket kayıtlarına alınmadığını, kayda alınmadan kayıt dışı satış bedelinin mağaza çalışanları arasında paylaşıldığını ve şirkete zarar verildiğini tespit edildiğini,

barkodlu ürün sayımında elmas küpe olmadığı tespiti üzerine çalışanların savunmalarının alındığını ve şirkete bilgi vermeden eylemlerini gerçekleştirdiklerini ikrar ettikleri üç kişi hakkında Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulduğunu, 2014/33273 soruşturma numarası ile tahkikatın devam ettiğini, iş sözleşmesinin eylemleri kabul edildiğinden haklı nedenle feshedildiğini, alışveriş merkezinde 10.00-22.00 arası vardiya ile çalışıldığını, kapalıçarşıda iddia edilen saat çalışmasının sözkonusu olmadığını 09.00-18.30 arası çalıştığını, hafta sonu yarım gün çalıştığını,

15 dakikadan iki kez çay molası ve 1 saat yemek molası olduğunu, 45 saat çalışmayı aşmadığını, izinlerini kullandığını şirketin ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, iş sözleşmesinin güveni kötüye kullanma ve hırsızlık suçlaması ile Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına yapılan şikayet sonucu davacının 29.04.2014 tarihinde verdiği savunma ve yaptıklarından pişman olduğunu belirtmesi sebebi ile işveren feshinin haklı nedene dayandığı gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminat talebinin reddine, diğer taleplerin davacının ücretinin davalı savunması gibi 1.076,00 TL olduğu kabulü ile B seçeneğindeki hesaplama doğrultusunda kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı taraflar istinaf başvurusunda bulunmuştur. Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı tarafın istinaf talebinin esastan reddine, davacı tarafın istinaf talebinin kabulü ile toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davacının 1.300,00 TL net ücret aldığı A seçeneğindeki hesaplamaların esas alınması gerekçesi ile Bursa 7. İş Mahkemesi'nin 09/09/2016 tarihli 2014/489 Esas ve 2016/495 sayılı Kararının ortadan kaldırılmasına karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında fazla çalışma ücret alacağı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı Mart 2012 -Haziran 2013 tarihleri arası alışveriş merkezinde çalıştığını iddia etmiş ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda 03.03.2012- 30.06.2013 tarihleri arasında Alışveriş merkezinde haftalık 9.5 saat çalıştığı; 01.07.2013 sonrası ise Kapalıçarsi'da kışın 9 saat ve yazın 12 saat çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarından davacının 10.09.2013 tarihine kadar davalıya ait alışveriş merkezinde bulunan şubede sonraki dönemde ise Kapalıçarşı'da bulunan şubede çalıştığı anlaşılmıştır.

Dinlenen davacı tanıklarından ...; "son 7 aylık dönem öncesinde AVM'de çalıştığımız dönemde haftanın 3 günü 09:30 ile 22:00, Haftanın 2 günü 09:30 ile 18 saatleri, haftanın 1 günü de 13.00 ile 22.00 saatleri arasında, son 7 aylık dönemde Kapalıçarşı'da saat 08.00 ile kış aylarında 18.00-18:30 saatleri, yaz aylarında 19.00-19:30 saatleri arasında" çalıştıklarını beyan etmiştir. Davacı tanıklarından ...'nın ise 2012-2013 yılları arası çalışmasının hangi döneminde kapalıçarşıda hangi dönem alışveriş merkezinde olduğu netleştirilmemiştir. Tanık ...'nın beyanlarına davalı iş yerinde çalışmasının bulunduğu dönemlerin ne kadarında davacı ile aynı şubede çalıştıkları belirlendikten sonra davacı ile aynı şubede çalışmalarının bulunduğu dönemler yönünden değer verilmesi gerekir.

Öte yandan davacının Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre 30.06.2013- 10.09.2013 tarihleri arası alışveriş merkezinde çalıştığı hususu gözetilmeksizin 9.5 saat yerine Kapalıçarşıda çalıştığı kabulü ile 12 saat üzerinden fazla çalışma ücretinin hesaplanması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: