Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/2211 K.2018/2894

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı belediyede temizlik hizmetleri ve diğer işlerde 11 yıl 7 ay çalıştığını, sendika üyesi olması ve işten çıkarılan eski bir personelle ilgili mahkemede şahitlik yapması nedeniyle iş akdinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı ile kötü niyet tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai, işsizlik ödemeleri, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının davalı idare aleyhine mahkeme önünde yalan tanıklık yaptığı için iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, davacının yalan tanıklık yaptığı iddiası ile davalı idare tarafından suç duyurusunda bulunulduğunu ve soruşturma aşamasının tamamlanıp kovuşturma aşamasına geçildiğini, davacının çalışma süresi boyunca toplam 123 günlük yıllık izin kullandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosyadaki bilgi ve belgelerden ve özellikle davacının yalan tanıklık suçlamasıyla sanık olarak yargılandığı ... 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/562 Esas sayılı dava dosyasının içeriğinden; davacının davalı belediyenin taraf olduğu başka bir dosyada tanıklık yaptığı esnada gerçeğe aykırı beyanda bulunduğu anlaşılmakla, işverenin bu nedenle gerçekleştirdiği fesihte hakkı olduğu gözetilerek, şartları bulunmayan kıdem ve ihbar tazminatları taleplerinin reddi yerine kabulü hatalıdır.

3-Davacının dosyada mevcut yıllık ücretli izin belgelerine göre kullandığı izin süresi 123 gün iken, kullanılan iznin 110 gün olarak kabulü ile sonuca gidilmesi de hatalıdır.

4-Kabule göre, hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin HMK.nın 297/2. maddesine aykırı olup infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de isabetsizdir.

F) Sonuç: