Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/23340 K.2017/13486

Dava

Davacı, kıdem tazminatı ile son 5 yıllık fazla mesai ücreti, son 5 yıllık ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve son yıl hariç yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili; müvekkilinin 01/01/2004 tarihinde davalı ...'na ait... Devlet Hastanesinde acil serviste temizlik, hasta taşıma ve hasta bakım elemanı olarak değişen alt işverenler nezdinde en son olarak da... Taşıma İnş. Gıda .... Dağıtım Otomasyon Turizm Taah. Tic. ve San. Ltd. Şti. de çalıştığını, 05/08/2013 tarihinde emekli olarak işten ayrıldığını, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, son 5 yıllık fazla mesai ücreti, son 5 yıllık bayram ve genel tatil ücreti ve son yıl hariç yıllık izin ücreti alacağının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. B) Davalıların Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili; husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak, kısmi dava açılamayacağını, müvekkil bakanlık ile yüklenici firma arasında yapılan hizmet işleri genel şartnamesi, idari şartname, teknik şartname ve eklerinde yüklenicinin ve idare sorumluluklarının ve yetkilerinin açıkça belirlendiğini, davalı müvekkilin asıl iş veren olmadığını, taraflar arasında alt işveren asıl işveren ilişkisinin olmadığını, işyeri devrinin bulunmadığını, şartname hükümlerinin dikkate alınmasını talep ettiklerini, davacı ile müvekkil bakanlık arasında akdedilmiş iş sözleşmesi mevcut olmadığını,

tüm alacakların yüklenici firmalarca ödeneceğinin hükümlerde belirtildiğini, davacının son işvereni olan taşeron firmanın Yargıtay 9. HD.'nin 2008/169 E. 2009/14745 K. sayılı ilamında belirtildiği üzere talep olunan işçilik alacaklarının tamamından sorumlu olduğunu, faiz taleplerini kabul etmediklerini, hizmet süresinin gerçeği yansıtmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı... Taşıma İnş. Gıda .... Dağıtım Otomasyon Turizm Taah. Tic. ve San. Ltd. Şti. vekili; davacının emeklilik nedeniyle kendi isteğiyle işten ayrıldığını, haklarının davacının maaş hesabına ödendiğini, yıllık izinlerinin kullandırıldığını, kendilerinin tüm yükümlülükleri yerine getirmeleri nedeniyle asıl sorumlunun asıl işveren konumundaki Sağlık Bakanlığı olduğunu, kendileri yönünden davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı, ulusal bayram genel tatil, fazla mesai ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ...'nın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının giydirilmiş ücretinin belirlenmesinde esas alınan yemek ücretinin miktarı taraflar arasında ihtilaflıdır.

Taraf tanık beyanlarına göre işyerinde yemeğin işverence karşılandığı sabit olup, hükme esas alınan bilirkişi raporunda yemek ücreti tahmine dayalı olarak günlük 15,00 TL olarak belirlenmiştir.

Yemek ücretinin miktarı Dairemizde aynı gün temyiz incelemesi yapılan ve emsal nitelikte bulunan... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi'nin 2014/145 Esas, 2015/574 Karar sayılı dosyasındaki (Dairemiz 2017/23581 Esas ) tespitler ve çalışma günleri esas alınarak belirlenmelidir. Yemek ücretinin tahmine dayalı olarak belirlenmesi hatalıdır.

3-Genel bütçeye dahil olan davalı ...’nın Harçlar Kanunu'nun 13/j.maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin davalı ...’na harç yükletilmesi hatalıdır.

4-Hüküm altına alınan alacakların net mi, yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesi ve bakiye karar ilam harcından hangi davalının sorumlu olduğu açıklanmadan "...davalıdan alınarak.." şeklinde hüküm kurulması HMK. nun 297/2. maddesine aykırı olup, bu durumun infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.