Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/24625 K.2017/14379

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatları temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, müvekkilinin iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini iddia ederek bir kısım işçilik alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyizi üzerine Mahkemenin ilk kararı Dairemizin 11.12.2013 gün ve 2012/13092 E. 2013/32764 K. Sayılı ilamı ile "..davacının iş sözleşmesinin acenteye devredildiği savunulduğu, bu devrin ne zaman gerçekleştiği, iş sözleşmesinin devralan acentede devam edip etmediği, acente tarafından herhangi bir fesih yapılıp yapılmadığı diğer bir anlatımla iş sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanacak şekilde sonuçlanıp sonuçlanmadığının araştırılması" gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyizi üzerine karar Dairemizin 24.01.2017 gün ve 2017/712 E. 2017/711 K. Sayılı ilamı ile " hüküm sonucunun HMK. Nun 297/2. maddesine aykırı ve infazda terreddüt yaratacak nitelikte olduğu " gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Gerekçeli kararda dava tarihinin 23.06.2010 yerine 24.03.2017 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilerek bozma sebebi yapılmamıştır.

2- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve kararın bozmaya uygun olmasına göre tarafların aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297/2. maddesi uyarınca, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur.

Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve Kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir.

Somut uyuşmazlıkta Mahkemenin hükmü aynen;

“ 2.013,90 TL brüt kıdem tazminatı,

7.807,84 TL brüt fazla mesai ücreti,

188,81 TL brüt bayram ve genel tatil ücreti, olmak üzere toplam 10.010,55 TL nin davalı şirketten alınarak davacıya verilmesine,

Kıdem tazminatına iş akdinin fesih tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı üzerinden faiz yürütülmesine,100,00 TL fazla mesai ücretine,

50,00 TL bayram ve genel tatil ücretine,

7.707,84 TL fazla mesai ücretine,

138,81 TL bayram ve genel tatil ücretine,

Davacı vekilinin fazlaya dair taleplerinin reddine

Brüt olarak hükmedilen alacak kalemlerine yasal kesintilerin ödeme sırasında dikkate alınmasına ” şeklinde oluşturulmuştur.

Hüküm anlaşılır olmadığı gibi, kıdem tazminatı faizinin tarih belirtilmeden “ fesih tarihinden” denilerek yürütülmesi infazda tereddüde yol açacaktır.

Ayrıca hükümdeki “…138,81 TL bayram ve genel tatil ücretine,” şeklindeki yazımdan sonra ne yapıldığı yazılmamış, bu miktarlara faiz yürütülüp, yürütülmediği belirtilmemiş, hüküm eksik bırakılmıştır.

Hüküm fıkrası önceki kararlardan esinlenelerek hazırlanmış ise de, HMK. nun 297/2. maddesine uygun olmayıp, hatalıdır.

Hükmün HMK. nun 297/2. maddesine aykırı ve infazda tereddüde yol açacak şekilde kurulması ve özellikle davacının dava ve ıslah dilekçesinde faiz talep etmesine rağmen faiz hususunun muğlak bırakılması hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.