Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/25331 K.2018/2401

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 2003 yılından itibaren farklı taşeronlar bünyesinde davalı üniversitede çalıştığını, 31.08.2010 tarihinde emeklilik nedeniyle işten ayrıldığını, yasal haklarının ödenmediğini belirterek işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının kendi çalışanları olmadığını, davaya ilişkin olarak kendilerine husumet düşmediğini, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, kendi isteği ile işten ayrıldığını, fazla çalışma alacağının bulunmadığını, hizmet alım ihaleleri sonucunda tüm sorumluluğun ihaleyi alan firmalarda olduğunu, savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, ... Rektörlüğü Hukuk Müşavirliğinden gelen 06/04/2017 tarihli üst yazı içeriğinde, yıllık ücretli izinlerin bordrolarda gösterilmediğinden, yıllık izin belgeleri ile bordroların bu şekilde bir karşılaştırılmasının mümkün olmadığı, yine yazı ekinde davacının yıllık izin kullanımına ilişkin belgeler ile bu dönemlere ait bordroların sunulduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

Yıllık izin belgeleri başlığı altında sunulan belgeler incelendiğinde, bu belgelerin davacının çeşitli tarihlerde yıllık izin kullanma isteğine ilişkin talepleri içerdiği, ancak belirtilen yıllık izinleri kullandığına ilişkin geçerli sayılabilecek yazılı belgelerden olmadığı tespit edilmiştir.

Bozma ilamı ile bağlı kalınarak davacının isticvap beyanı da dikkate alınmak suretiyle, davacının 22/02/2010 tarihi itibariyle 7 gün ve 20/07/2009 tarihi itibariyle 14 gün olmak üzere toplam 21 gün yıllık izin kullandığı sonucuna ulaşılmış, bilirkişinin bu doğrultuda yaptığı hesaplamaya itibar edilerek davacının yıllık ücretli izin alacağı yönünden açılan davasının kısmen kabulüne ve net 1.252,48 TL.

Yıllık ücretli izin alacağının 24/06/2014 tarihinden itibaren yasal faizi aşmamak üzere bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, mahkememizin son celsesinde verilen kısa kararda belirtilen meblağa faiz hükmü yazılırken bu hususta sehven hata yapılarak yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine şeklinde hüküm kurulduğu görülmekle gerekçeli kararda verilen hükümde bu husus düzeltilmiş; kıdem tazminatı yönünden ise, mahkememizce verilen 2014/543 E.-844 K. sayılı karar kıdem tazminatı yönünden yargıtayda bozma konusu yapılmadığından,

kıdem tazminatı yönünden mahkememizin önceki kararı ile bağlı kalınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz: Kararı davalı vekilleri temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve kararın bozmaya uygun olmasına göre, davalı vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Mahkemece davalı üniversitenin 2547 sayılı Yasa’nın 56/b maddesi delaleti ile Harçlar Yasa’sının 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğunun gözetilmemesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.