Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/25442 K.2017/15224

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde yönetmen olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini, yapılan ödemenin kısmi olup alacaklarını tam olarak karşılamadığını ileri sürerek, kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatı ile fazla ..., yıllık izin, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının talep ettiği tüm tazminat ve ücret alacakları bakımından kendilerini ibra ettiğini, iş güvencesi kapsamında olması nedeni ile kötüniyet tazminatı talep edemeyeceğini, davacıya eksik ödeme yapılmadığını, yıllık izin alacağı olmadığını, fazla mesai, ulusal bayram, genel tatil ve hafta sonu alacağı bulunmadığını, çalıştığı dönemde tüm alacaklarını aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin feshi sonrasında kıdem ve ihbar tazminatı karşılığı yapılan ödeme düşüldüğünde davacının bakiye kıdem ve ihbar tazminatı alacağı kalmadığı, giriş-çıkış kayıtlarına göre fazla mesai alacağı olmadığı, dosyaya sunulan izin belgelerine göre yıllık izinlerini kullandığı ve fesih ile birlikte kullanmadığı yıllık izin ücretinin ödendiği,

davacı tarafından imzalanan ve ihtirazi kayıt konulmayan ibra belgesine göre bayram-genel tatil alacağı ve hafta tatili alacağı, izin alacağı bakımından işverini ibra etmesi sebebi ile bayram-genel tatil, hafta tatili alacağı ve izin alacağı olmadığı, iş güvencesi hükümlerinden yararlanması sebebi ile kötüniyet tazminatı da talep edemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine, karar verilmiştir.

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

Dairemizin 2014/16943 E. 2015/29929 K. ve .../10/2015 tarihli ilamı ile davacının diğer temyiz itirazları red edilerek "Giriş çıkış kayıtlarının analiz edildiği bilirkişi raporunda davacının haftalık 45 saati aşan çalışması olmadığı belirtilmiştir. Ancak davalının kabulünden işyerinde haftalık ... saatinin 42,5 saat olduğunun belirlenmesine rağmen 4857 sayılı Kanunun 41/3 madde hükmü gereği fazla sürelerle olan ... ile ilgili raporda bir tespit olmadığı görülmüştür. Davacının da rapora bu yönde itirazı olmuştur. Mahkemece, açıklanan şekilde yetersiz bilirkişi raporuna itirabarla sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir" gerekçesi ile karar bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulup davacının davalı işyerinde giriş-çıkış kayıtlarına ilişkin teknik rapor alındıktan sonra alınan hesap raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının davalı işyerine giriş-çıkış kayıtlarına ilişkin olarak düzenlenen teknik bilirkişi raporunda fazla ... süreleri tespit edilirken hesaplama hatası yapılarak süreler fazla belirlenmiştir. Alacak hesabı yapılan bilirkişi kök raporunda bu hata farkedilmemiş ise de ek raporda bu hesap hatası farkedilip düzeltilerek davacı alacağı belirlenmiştir. Ancak Mahkemece ek rapor yerine hatalı hesaplama içeren kök bilirkişi raporuna itibar edilmesi hatalıdır.

Öte yandan fazla ... ve fazla sürelere ... hesabının hafta hafta yerine ortalama değere göre yapılması da hatalıdır.

Mahkemece, giriş çıkış kayıtları dikkate alınarak mükerrer süre belirlenmeden ve hafta hafta hesaplama yaptırılarak davacının alacağının belirlenmesi gerekirken hatalı rapora itibarla sonuca gidilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: