Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/26506 K.2018/321

....

DAVA

Davacı, kıdem tazminatı ile temettü alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı Bankada 01.12.2009-13.02.2013 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdini evlilik nedeniyle feshettiğini, davalının 24.04.2013’de 10.220,49 TL kıdem tazminatı ve 3.643,53 TL temettü alacağı adı altında davacının hesabına para yatırdığını ancak bunların aynı gün 10.220,49 TL cezai şart ve 1.366,12 TL bankacılık okulu taahhütname adı altında geri çekildiğini belirterek kıdem tazminatı ile temettü alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının işyerinden 15.03.2013’de istifa ile ayrıldığını, 23.10.2009 tarihli eğitim taahhütnamesinde istifa durumunda 7 aylık eğitim gideri 16.500,00 TL’nin iade edileceğinin öngörüldüğünü, banka içi eğitimle ilgili iç yönetmelikte 3 yıllık mecburi hizmet süresine yer verildiğini, 7 aylık eğitim için 3 yıl mecburi hizmetin orantılı ve bu çerçevede 10.000,00 TL cezai şart kararlaştırılmasını geçerli olduğunu, evliliğin İş Kanunu’nun 24/II maddesi kapsamında bir neden olmadığını, bu nedenlerle davacından 1.567,12 TL eğitim gideri ve 10.000,00 TL cezai şart toplamı (faiz ve diğer ferileri ile birlikte) 11.586,61 TL’nin 16.04.2013’de tahsilinin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddedilmesini istemiştir.

C) Yargılama Süreci ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı nedenle feshedildiği, eğitim taahhütnamesi gereğince cezai şart ve eğitim gideri ödemesi gerekmediği, davalı işverenin davacı işçiye hak akzandığı kıdem tazminatı ve temettü alacağını eksiksiz ödemesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 10/11/2015 tarih ve 2014/17210 E., 2015/31725 K. sayılı ilamı ile; "....Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının eğitim giderinden sorumlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.....Somut uyuşmazlıkta, dosyaya davalı tarafından eğitim giderlerine ilişkin belgeler sunulmuş ise de eğitime katılanların sayısı belli değildir. Bu nedenle davalı bankadan bu eğitimlere katılanların sayısına ilişkin belgeler getirtilmelidir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında; işverenin toplu olarak verdiği eğitimler sebebiyle yaptığı giderlerin işçi başına düşen tutarı, aynı dönemde eğitim alan işçi sayısına bölünmek suretiyle, davacı için yapılan eğitim gideri belirlenip, davacının çalıştığı dönemde nazara alınarak kıstelyevm hesaplanması gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile sonuca gidilmesi hatalıdır.

Davalı banka 4603 sayılı Yasa'nın 11. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan banka aleyhine harca hükmedilmesi de hatalıdır ." gerekçeleri ile bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyulmuş, bozmadan sonra yapılan yargılama sonucunda, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının eğitim giderleri belirlenerek kıdem tazminarından mahsup edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, bozmaya uyulmasına rağmen davalı yine harca mahkum edilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Gerekçeli karar başlığında dava tarihinin 19/06/2013 yerine 09/01/2016 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde olduğundan bozma sebebi yapılmamıştır.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı banka vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Mahkemece, hükmüne uyulan bozma kararında belirtildiği gibi davalı bankanın 4603 sayılı Yasa'nın 11. maddesi uyarınca harçtan muaf olmasına rağmen yine harca mahkum edilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK.'nun geçici 3/2 maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

....