Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/27166 K.2020/19379

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili: davacının, ... şubesinde bireysel müşteri temsilcisi olarak görev yaptığını, ... şube müdürünün, ... şubesi görevi esnasında yapmış bulunduğu usulsüz kredi işlemleri nedeniyle sorumlu bulunduğunu, kusurunun bulunmadığını, işlemlerin şube müdürü ve operasyon birimi yetkisinde olduğunu, buna rağmen kendisine dikkat çekme cezası verildiğini, esas olarak başka bir iş bulma konusunda bu cezanın engelleyici olacağı hususunu iddia ederek disiplin cezasının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının söz konusu talebi bakımından hak düşürücü sürelerin gözetilmesi gerektiğini, davanın haksız ve mesnetsiz olduğunu, ceza davasının devam ettiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının hatalı görülen işlemlerde herhangi bir ihmalinin veya hatalı bir hareketinin görülmediği gerekçesiyle cezasının iptaline ilişkin davanın kabulüne kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı, davalı işverenin kendisine gönderilen dikkat çekme yazısını disiplin cezası olarak niteleyip iptali için dava açmıştır.

Dosyada mevcut yönetmeliğin 5.4.6 bölümünde yer alan açıklamalarda da bu husus açıkça düzenlenmiş olup, dikkat çekmenin disiplin cezası olmadığı, işçinin siciline işlenmeyeceği belirtilmiştir.

İlk derece mahkemesi, söz konusu yazıyı disiplin cezası kabul edip kaldırılmasına karar vermiş, Bölge Adliye Mahkemesi de davalının istinaf talebini esastan reddetmiş ise de, yukarıda açıklandığı üzere davalı işverenin davaya konu yazısı, disiplin cezası niteliğinde olmadığından yerinde olmayan davanın reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

Sonuç: