Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/3636 K.2020/18360

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı iş sözleşmesinin davalı tarafça haklı neden olmaksızın feshedildiğini beyanla kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece 09/10/2014 tarihli bilirkişi raporunun B seçeneği altında yapılan hesaplamalara göre yıllık izin talebi dışındaki talepleri hakkında kabul kararı verilmek suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı taraflar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davcının 1.400,00 TL net ücret aldığı kabulü ile davalı tarafın istinaf talebinin reddine, davacı tarafın istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının anılı alacakları 30.05.2010-29.04.2014 tarihleri arasında hesaplanmıştır. Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarından davacının 25.06.2013 tarihine kadar davalıya ait alışveriş merkezinde bulunan şubede sonraki dönemde ise kapalı çarşıda bulunan şubede çalıştığı anlaşılmıştır.

Dinlenen davacı tanıklarından ..., davalı iş yerinde 2010-2013 yılları arasında Anatolium şubesinde çalıştığını beyan etmiş, tanık ... ise davalı iş yerinde 2012-2013 yılları arasında çalıştığını beyan etmiştir.

Bu halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanıkların beyanlarına davalı şirkette çalışmalarının olmadığı dönemler yönünden de değer verilmiştir. Yapılması gereken, davacı tanıklarının hangi dönemlerde davalı iş yerinde çalıştığı, çalışmalarının bulunduğu dönemlerin ne kadarında davacı ile aynı şubede çalıştıkları belirlendikten sonra beyanlarına davacı ile aynı şubede çalışmalarının bulunduğu dönemler yönünden değer verilmesi gerekirken bu hususlar gözetilmeksizin karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: