Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/4230 K.2018/3917

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının satış elemanı olarak çalıştığını, 10.07.2012 tarihinde iş akdinin tek taraflı feshedildiğini, iş akdinin feshedildiğini telefon aracılığıyla 19.07.2012 tarihinde öğrendiğini, bu aradaki dokuz günlük süre içerisinde müvekkilinin ... A.Ş için çalıştığı için mesai yapmaya devam ettiğini, zaman zaman fazla mesai yaptığını, Cumartesi günleri sürekli ve kesintisiz çalıştığını, resmi tatillerde de çalıştığını, çalışmaları karşılığının ödenmediğini, çalıştığı sürede hiç izin kullanmadığını ve izin ücretinin de ödenmediğini, aylık ücretinin 1.573,53 TL olmasına rağmen SSK'ya asgari ücretten gösterdiğini, yol ve seyahat masraflarını alamadığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının 3 yıl 6 ay 10 gün kıdemi bulunduğu, iş akdinin davalı tarafından feshedildiği, herhangi bir yazılı bildirim yapılmadığı ve fesih ile ilgili haklı ve kabul edilecek bir sebep bildirilmediği, kıdem tazminatına hak kazandığı, önel vermeden iş akdini feshettiğinden ihbar tazminatı ödeme şartlarının gerçekleştiği, davacının günlük 11 saat çalışması olduğundan ve 1 saat ara dinlenmesi dikkate alındığında, haftalık 15 saat fazla mesai yaptığı davalı tarafça davacıya fazla çalışma ücretinin ödendiğine ilişkin davacının imzasını içerir herhangi bir belge bulunmadığı, 42 gün yıllık ücretli izninin olduğu, 1 ay 19 günlük ücretinin ödenmediği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece, davacının günlük 11 saat çalışması olduğu ve 1 saat ara dinlenmesi dikkate alındığında, haftalık 15 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hüküm kurulmuştur. Ancak mahkeme kararına esas alınan 07.04.2014 tarihli bilirkişi raporunda davacının iddia ettiği çalışma saatleriyle ilgili tek bilginin tanık...ün ifadesi olduğu belirtilerek haftalık fazla mesai tespit edilmiştir.

Davacı tanığı.... “... davacının mesaisi 08:00-19:00 arasında olduğunu hatırlıyorum, ben davacının çalıştığı ofise yakın muhasebe işinde çalışmaktaydım, Pazar günleri çalışmıyordu, fazla mesaisine dair bilgi sahibi değilim, mesai saatlerinide genel olarak çalışma bölgesi olan ...’taki mesailere göre söyledim, net mesai saatlerini bilmiyorum,” beyanında bulunmuştur. Davacı tanığı ...ün davacının mesai saatlerini net bir şekilde bilmediği anlaşılmakla davacının fazla mesai alacağını ispatlayamaması nedeniyle talebi reddi yerine davacının çalışma sistemi ve saatleri konusunda somut beyanı olmayan tanık beyanına itibarla soyut ve varsayımsal şekilde fazla mesai alacağının hesaplanıp, hükmedilmesi hatalıdır.

F) Sonuç: