Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/4351 K.2017/7469

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı iş yerinde ön büro departmanında personel müdürü olarak 16/07/2007 tarihinden iş akdini haklı nedenlerle feshettiği 11/03/2013 tarihine kadar çalıştığını, değişen yönetim ve yönetici kadrosu ile görevinin dışında eklenen vazife ve görevlendirmeler ile müvekkilinin tek başına yetişemeyerek yıprandığını, devamlı surette fazla mesai yapmak zorunda kaldığını ve fazla mesai ücret alacaklarının ödenmediğini, 3600 prim günü ve 15 yıl hizmet süresini dolduran müvekkilinin yaş harici emeklilik koşullarının oluştuğunu, bu hususa ilişkin belgeyi de davalıya ihtarname ekinde tebliğ ettiğini ancak müvekkilinin işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının kıdem tazminatı tutarının hesaplandığını ve davacıya ait banka hesabına yatırıldığını, ibraz edilen iş yeri sicil dosyası içeriği ile de sabit olduğu şekilde davacının fazla çalışmasının olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının çalışma dönemi için hesaplanan 18.692,55 TL. kıdem tazminatının 27/08/2013 tarihinde davacının banka hesabına yatırıldığı, bu nedenle davacının kıdem tazminatı talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığı, fazla çalışma yapıldığı ve davacının haftalık fazla mesai süresinin hatalı olarak 14 saat üzerinden hesaplandığı, 3 saat olması gerektiği, bir davacı tanığının işyerinde çalışmaması bir davacı tanığının açılmış davası olduğu ve davacının nöbet tuttuğu sürelerle ilgili farklı beyanlarda bulunulduğundan davalı tanığının beyanına üstünlük verildiği,

270 saati aşan çalışma varsa bunun fazla mesai olarak hesaplanması gerektiği, davacının 08.00-17.00 saatleri arasında çalışarak ve bir saat ara dinlenme süresi göz önüne alındığında haftalık 3 saat fazla mesai yaptığı ispatlandığından 2007 yılı için yıllık fazla mesai süresinin 270 saati aşmaması nedeniyle 2007 yılı için raporda yapılan hesaplamanın dışlanması gerektiği, 2007 yılında akdedilen iş akdi dışında dosya kapsamında başkaca iş akdi bulunmadığı,

bu nedenle fazla mesainin aylık ücrete dahil olması yani yıllık 270 saati aşan fazla mesainin hesaplanması gibi bir durumun 2008 ve 2009 yıllarında uygulanmaması gerektiği, bu yıllar için haftalık 3 saat fazla mesai süresi esas alınarak hesap yapılarak fazla mesai ücretinin hesaplandığı belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosyada mevcut iş sözleşmesine göre fazla mesainin ücrete dahil olduğu taraflar arasında kararlaştırılmıştır. İş sözleşmesinin bu hükmü aksine yeni bir sözleşme yapılıncaya kadar geçerli hükümlerden olup, her yıl yenilenmesi gerekmez. Her yıl işçiden yeniden alınması gereken fazla mesaiye muvafakatinin bu hususa etkisi yoktur. Açıklanan nedenle sözleşmedeki fazla mesainin ücrete dahil olduğuna ilişkin hükmün sadece ilk yıl için uygulanıp sonraki yıllar için uygulanmaması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.