Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/4390 K.2018/4761

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının 21/02/2007 tarihinde işe başladığını, çalışmasının davalı işverence 11/03/2013 tarihinde hiçbir haklı gerekçe gösterilmeden ve ihbar önellerine uyulmadan sonlandırıldığını davacının kesintisiz teknik servis elemanı olarak kan sayım biyokimya vb. tıbbi malzeme bakım ve tamiri yaptığını, davalının kardeşi ile sorunları olması nedeniyle iş ortaklığının sonlandırdıktan sonra davacıdan kağıt üzerinde olmak sartı ile %1 pay ile şirket ortağı olmasını istediğini, davacının kabul etmemesi durumunda ise iş akdini feshedeceğini söylediğini, davacının banka borçları nedeniyle teklifi kabul etmek zorunda kaldığını,

26/08/2009 tarihinde %1 şirket ortağı sıfatıyla Bağ-Kur'a geçişi yaptığını, müvekkilinin bu işlemden sonra da işçi sıfatı ile şirket elemanı olarak çalışmaya devam ettiğini, davalı işverenin davacıyı kötü niyetli olarak şirket ortağı gösterdiğinin ispatı olarak tek taraflı olarak imzalattığı 10/10/2009 tarihli hizmet sözleşmesi ile aynı tarihli ibranamenin bulunduğunu, %1 şirket ortaklığının 2012 yılı kasım ayında sona erdiğini ve 11.06.2012 tarihinde davacının davalı şirkete işe girişinin tekrar yapıldığını, ücretinin aylık 1.000.00 TL olarak ödendiğini, davacının 08:00 – 19:00 saatleri arasında çalıştığını, fazla mesai yaptığını,

izinlerini kullanmadığını iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının şirket ortağı olduğu dönemlerde SGK'na bağlı işçi olarak çalıştığı iddasının kabul edilmediğini, şirket ortağı olarak çalıştığı dönemde şirkete ve diğer ortağına verdiği sözleri ya da maddi yönden bulunduğu taahhütleri yerine getirmediğinden ortaklık hükmünün sona erdiğini, davacının çalışma isteği nedeniyle 2012 yılında SGK'na bağlı işçi olarak çalışmaya devam ettiğini, şirketin 2011 yılına kadar laboratuar cihazı sattığını, davacının 2007 - 2009 arası çalışmaları karşılığında tazminat, izin ücreti, fazla çalışma alacağının ödendiğini, kalan izinlerin kullandırıldığını,

aldığı bedele karşılık tüm dava hakkından vazgeçtiğine dair belge imzaladığını, 11/01/2013 tarihinde davacının işten ayrılmak istediğini, bir kısım fazla çalışmalarına ve yıllık izinlerine karşılık 28/02/2013 tarihinde toplam 1.000.00 TL ücret aldığını, işten kendisi ayrıldığı için kıdem ve ihbar tazminatı hak etmediğini, davacının fazla çalışmasının bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Davacının hizmet süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı çalışma süresi içinde bir dönem davalı şirkete %1 hisse ile ortak olduğunu, ancak bu dönemde de davalı işyerinde işçi olarak çalışmaya devam ettiğini iddia etmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; davacının bu ortaklığı semboliktir. Şirkete ortak göründüğü dönem içinde davacı, işçi olarak çalışmaya devam etmiştir. Bu nedenle hizmet süresi, davacının şirkete ortak olarak göründüğü dönem de dahil olmak üzere, 5 yıl 10 ay 10 gün olduğu halde, Mahkemece yıllık izin ücreti dışındaki alacak kalemlerinin, ortaklıkta geçen süre hizmet süresine dahil edilmeyerek 2 yıl 9 ay 5 gün üzerinden hesaplama yapılan ek rapor esas alınarak kabulü hatalıdır.

Mahkemece yapılması gereken; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve fazla mesai ücreti alacaklarını, hizmet süresini 5 yıl 10 ay 10 gün kabul ederek hesaplama yapan kök rapora itibar ederek hüküm altına almaktır.

3-Yıllık izin ücreti alacağının, kullanılmayan 56 gün üzerinden hesaplanan 1.305,86 TL yerine 1.325,86 TL üzerinden hüküm altına alınması isabetsizdir.

4-Hüküm altına alınan alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin HMK’nun 297/2. maddesine aykırı olduğunun ve infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç: