KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2017/4786 E., 2018/7592 K.·Mahkemesi :iş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Nisan 2018
- Dava
- Davacı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete ait otelde 24/02/2013 tarihinden 30/09/2013 tarihine kadar aralıksız sıcak şefi olarak çalıştığını, iş akdinin işverence haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, en son aldığı aylık ücretin 2.966,00 TL olduğunu iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarını davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davanın haksız olduğunu savunarak davanın reddini savunmuştur. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe:
Somut uyuşmazlıkta, davacı fazla mesai iddiasını davalı ile husumeti bulunan davacı tanık beyanlarına dayandırmış, mahkemece de bu beyanlara itibar edilerek davacının fazla mesai talebi hüküm altına alınmıştır. Davacı tanıklarının davalı ile fazla mesai alacağı konusunda husumetli oldukları taraflar arasında uyuşmazlık dışıdır. Bu nedenle beyanlarına ihtiyatlı yaklaşmalıdır. Davalı tanık beyanlarına göre ise davacının haftada 3 saat fazla mesai yaptığı anlaşılmaktadır.
Dosya kapsamında bulunan bordroların bir kısmında değişen miktarlarda fazla mesai tahakkuku bulunmakta olup bir kısmı imzalıdır. Davalı tanık beyanlarına itibar edilerek fazla mesai tahakkuku bulunmayan aylar için davacının fazla mesai alacağı hüküm altına alınması gerekirken yazılı gerekçe ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2017/4786, K. 2018/7592, 4 Nisan 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama