Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/4815 K.2017/8960

Dava

Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davacının 20.08.2002 tarihinde belirsiz süreli iş sözleşmesi ile davalı işyerinde çalışmaya başladığını, davalı işverence iş akdinin tek taraflı ve bildirimsiz olarak 03.11.2007 tarihinde feshedildiğini, davacının 08.00-19:00 saatleri arasında çalıştığını, sigortasının eksik yatırıldığını, alacak ve tazminatlarının ödenmediğini iddia ederek kıdem, ihbar, yıllık izin, ücret, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacağının tahsilini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı, davanın reddini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, Mahkemenin 2012/85 Esas sayılı dosyası ile davacının davalı işveren yanındaki çalışmalarının Yargıtay onaması neticesi kesinleştiği, davacının davalı yanında 01.10.2002-01.03.2006 dönemindeki çalışmasının çıraklık prim ödeme gün sayısı olarak tespit edildiği, 01.03.2006-30.11.2007 döneminde ise asgari ücretle çalıştığı, davacının haksız ve önelsiz işveren feshine dayandığı, ispat yükü kendisinde olan davalı tarafın iş akdinin tazminat ödemesini gerektirmeyecek şekilde haklı nedenle feshedildiğinin ispatlayamadığı, davacının kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücretine hak kazandığı,

iş akdinin kötü niyetle feshedildiğinin ispatlanamadığı, davacının tanık beyanlarıyla fazla çalışma, hafta tatillerinde çalışma ve ulusal bayram genel tatillerde çalışma olgularını ispatladığı, belirtilerek, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz: Kararı davalı temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dosyadaki bilgi ve belgeler özellikle hizmet tespitine ilişkin... 4. İş Mahkemesinin 2012/85 E., 2012/78 K. sayılı dava dosyası ile bu dosyanın kararını düzelterek onayan Yargıtay 21. H. D.’nin 18.02.2014 tarih ve 2013/2684 E., 2014/2626 K. sayılı düzeltilerek onama kararına göre, davacının davalı işveren yanında İş Kanununa tabi çalışmasının 01.03.2006-03.11.2007 tarihleri arasında geçtiği hususu kesinleşmiştir.

Hizmet tespiti davasında kesinleşen bu karar işçilik alacakları açısından da bağlayıcıdır.

Buna göre davacının hüküm altına alınan hak ve alacaklarının İş Kanununa tabi çalıştığı 01.03.2006-03.11.2007 tarihleri arasına hasren hesaplanması gerekirken davacının 27/01/2005-01/02/2006 tarihleri arasında çırak olup, İş Kanunu kapsamında olmadığı hususu gözden kaçırılarak davacının hak edilen işçilik alacaklarının çırak olarak çalıştığı sürede katılarak belirlenen 27.01.2005-03.11.2007 arasındaki süreye göre hesaplanması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.