Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/5164 K.2017/10581

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının 10/03/2006-25/05/2013 tarihleri arasında davalı iş yerinde çalıştığını, müvekkilinin 16/03/2006 tarihinde ilk işe başladığında dört ay boyunca aldığı ücret 250,00 TL olmasına rağmen resmi kayıtlarda aldığı ücret asgari ücret olarak gösterildiğini, müvekkilinin daha sonra 2006 yılının Ocak ayına kadar 400,00 TL ücret aldığını, resmi kayıtlarda ise aldığı ücretin asgari ücret olarak gösterildiğini, aynı işi yapan işçiye 150,00 TL zam yapılırken müvekkilin ücretine 100,00 TL zam yapıldığını,

müvekkilin bu konudaki itirazlarını dile getirmesine rağmen davalı işverenin bu hususu dikkate almadığını ve “çalışıyorsan bu şekilde, çalışmıyorsan sen bilirsin” şeklinde tepki verdiğini, bunun üzerine davacının iş akdini 25/05/2013 tarihinde haklı nedenle feshettiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti ve fazla çalışma ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının iş akdini bildirimsiz olarak sonlandırdığını, asgari ücretle çalıştığını, işyerinde vardiyalı çalışma yapıldığını ve fazla mesai yapılmadığını, dini milli bayramlarda ilk 2 gün hariç diğer günler ücreti ödenerek çalışma yapıldığını, yılda 15 gün izin kullandırıldığını, davacıya kıdem tazminatı olarak 12.000,00 TL ödeme yapıldığını, ancak davacı iş akdini bildirimsiz feshettiğinden karşı dava olarak ihbar tazminatı talep ettiklerini savunarak, asıl davanın reddini, karşı davanın kabulünü talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; ihbar tazminatına ilişkin karşı davanın herhangi bir harç yatırılmadığından açılmamış sayılmasına, asıl davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde hem fazla mesai ücreti hemde hafta tatili ücreti talebinde bulunmuş ve hafta tatili ücreti ayrıca hüküm altına alınmıştır. Bu durumda; fazla mesai ücreti hesabında, haftanın 7. günü yapılan çalışmanın 7.5 saati aşan kısmının fazla mesai ücreti hesabında dikkate alınması gerekirken, 7. gündeki çalışmanın tamamının fazla mesai hesabına dahil edilmesi hatalıdır.

Mahkemece yapılacak iş; günlük çalışma süresi ara dinlenme süreleri hariç 12 saat kabul edildiğine göre, haftanın 7 günü çalışıldığı kabul edilen 2010 yılına kadar, haftada 31.5 saat fazla mesai yapıldığı kabul edilmeli, yine, iki haftada bir haftanın 7 günü çalışıldığı kabul edilen 2010 yılı ve sonrası dönem içinse, bir hafta 27 saat, bir hafta 31.5 saat fazla mesai yapıldığı kabul edilerek, hesaplama yaptırılıp sonuca gitmektir.

3-Kendisini vekille temsil ettiren davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi de isabetsizdir.