Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/5349 K.2018/7814

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; müvekkilinin davalı şirkete ait işyerinde 13/04/2009 - 21/01/2013 tarihleri arasında bekçi olarak çalıştığını, son aylık ücretinin 1.000,00 TL olduğunu, fakat maaşının buna rağmen asgari ücret üzerinden SGK ya bildirildiğini, iş akdini haklı sebeple davacının feshettiğini, davalı işyerinde çalıştığı süre boyunca tüm dini ve milli bayramlar ile genel tatil günlerinde, hafta tatillerinde aralıksız olarak günde 12 saat çalıştığını bu çalışmalarına ilişkin ücretlerin kendisine ödenmediğini, ayrıca son birkaç yıldır ücretlerinin tam olarak kendisine ödenmediğini iddia ederek; kıdem tazminatı, genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti, asgari geçim indirimi ve ödenmeyen maaş alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; zamanaşımı itirazında bulunduklarını, iş akdinin davacının devamsızlığı nedeniyle haklı sebeple kendilerince feshedilmiş olduğunu, davacının iş akdini haklı sebeple feshetmesini gerektirecek bir sebep olmadığını, davacının son ücretinin asgari ücret olduğunu, davacının kendileri yanındaki çalışmalarına 13/04/2009 tarihinde başlamadığını, davacının resmi tatil günlerinde bir çalışması olmadığı gibi fazla çalışmasının da bulunmadığını, davacının hafta tatili izni kullanmadığı yolundaki beyanların gerçek dışı olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı Yasanın 68 inci maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde işyerinde haftanın 7 günü günde 12 saat çalıştığını iddia etmiş ve iddiasını ispat amacıyla tanık deliline dayanmıştır. Davacı işçi bu iddiasını tanık delili ile ispatlamış ancak dosyada mübrez bilirkişi raporunda, bilirkişi fazla mesai ücretini hesaplarken, davacının hiç ara dinlenme vermeden günde 12 saat çalıştığını ve davacının haftalık 39 saat fazla mesai yaptığını kabul ederek bu alacak kalemini hesaplamıştır.

Yukarıdaki yasal düzenleme doğrultusunda, günlük 12 saatlik çalışmada davacının 1.5 saat ara dinlenmesi vererek çalıştığı kabul edilip, haftalık fazla mesai süresi, ayrıca hafta tatili ücreti talep edilmediği de dikkate alınarak 12-1.5=10.5x7=73.5-45=28.5 saat kabul edilerek fazla mesai ücretinin hesaplanması gerekirken ara dinlenme düşülmeden yapılan hesaba itibar edilmesi hatalıdır.

Davalı lehine oluşan usuli kazanılmış haklar da göz önünde bulundurularak yukarıdaki şekilde hesaplanan fazla mesai ücretinden, yine 1/3 oranında karineye dayalı makul indirim yapılması gerektiği unutulmamalıdır.

3-Hüküm altına alınan alacakların net mi yoksa, brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin HMK’nun 297/2. maddesine aykırı olduğunun ve infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç: