Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/5667 K.2018/7160

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde bakım onarım şefi olarak 25/10/2010-31/08/2012 tarihleri arasında çalıştığını, çalışırken yaptığı fazla çalışmaların karşılığının ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma ücreti alacağının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, zamanaşımı def'ini öne sürüp, iş sözleşmesinin feshi sonrası davacnın ibraname verdiğini, alacağı olmadığını, sürekli fazla çalışması olmayıp zaman zaman yaptığı fazla çalışmaların karşlığının ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı işyerinde fazla çalışma yaptığı ancak bir kısım bordorlarda fazla çalışma tahakkuku olup karşılığının ödendiği, davacının bu bordrolarda gösterilen dışındaki çalışma iddiasını yazılı delille ispatlamayamadığı bu nedenle tahakkuk olan bordrolar dışlanarak diğer zamanlar için davacının alacağı olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında, bordrolara yansıtılan çalışmalar dışında, davacının fazla çalışma alacağı olup olmadığı hususunda uyuşmazlık vardır.

Her ne kadar işvrence bir kısım bordrolarda değişen oranlarda fazla çalışma ücreti tahakkuk ettirilip karşılığı ödenmiş ise de, davacı, işyerinde uyuşmazlık konusu dönemde sürekli 12 saatlik çalışma yapıldığını iddia etmiş ve tanıklar da davacıyı doğrulamışlardır.

Öte yandan davacının çalışma süresi içinde Türkiye İş Kurumu müfettişliğince işyerinde yapılan inceme sonucunda işyerende işçilerin vardiyalar halinde günlük 12 saat süre ile çalışma yaptıkları tespit edilmiş ve fazla çalışma süreleri gösterilmiştir. Bu tespite yapılan itirazın ise ... 2. İş Mahkemesinin 2013/313 E. 2014/622 K. ve 27/11/2014 tarihli ilamı ile red edildiği anlaşılmıştır.

Buna göre uyuşmazlık konusu dönem içinde, Türkiye İş Kurumu müfettişliği tespiti içinde kalan dönem için; tespitte belirtilen süreler esas alınarak, bu dönem dışında ise davacı beyanı ile tanık beyanları dikkate alınarak fazla çalışma alacağı belirlenmeli, bordrolar ile yapılan ödemeler mahsup edilmeli, ve yalnızca tanık beyanlarına göre belirlenen fazla çalışma ücretinden karineye dayalı makul indirim ( takdiri indirim) yapılarak sonuca gidilmelidir.