Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/5684 K.2018/7413

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, ...

Belediyesi'nde taşeron şirket üzerinden Yazı İşleri nezdinde 24.01.2002 tarihinde çalışmaya başladığını, 01.01.2004 tarihinde belediye kadrosuna geçirildiğini ve 2006 yılı içerisinde ise Belediye Hizmet Binasına ek olarak yapılan binanın alt katında bulunan otoparkta görevlendirildiğini, görevlendirme sonrasında haftanın 6 günü 07.00-21.00 saatleri arasında öğlen dinlenmesi yapmadan çalıştığını, ancak fazla mesai ücreti ödenmediğini, ayrıca bu dönemde genel tatillerde çalışmasına karşın ücretlerinin de ödenmediğini,

belediye bünyesinde çalışmaya başladığı ilk günden itibaren yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ve aynı şekilde ücretlerinin de ödenmediğini, taşeron şirketler bünyesindeki hizmet süreleri bakımından kullandırılmayan yıllık izinler sebebiyle belediyenin sorumlu bulunduğunu, davacının 04.11.2011 tarihinde 6111 sayılı yasa madde 166 gereğince İl Sağlık Müdürlüğü'ne devredildiğini, madde 166/6 gereğince devir tarihi itibari ile ödenmemiş alacaklar bakımından davalı belediyenin sorumlu olduğunu ileri sürerek; yıllık izin, fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının belediyede çalışması sırasında yıllık izinlerini kullandığını, yıllık izin ücretinin iş akdinin sona erdiği tarihten itibaren talep edilebileceğini, davacının iş akdinin İl Sağlık Müdürlüğü bünyesinde devam ettiğini, fazla çalışmasının bulunmadığını varsa da kendisine ödendiğini, 2010 yılından itibaren uygulanan elektronik takip çizelgesine bakıldığında davacının sabahları 08.30-08.45, zaman zaman 09.00 saatlerinde kart çekmiş olduğunu, akşamları kart çekmediğini, davacının işinin hizmet binasına bağlı olarak yapılması sebebiyle tüm resmi tatillerde çalışmasının mümkün olmadığını,

çalıştığı bayram günü ücretlerinin kendisine ödendiğini, otoparkın abone sistemine göre çalıştığını ve abonelerin uzaktan kumanda ile otoparka giriş-çıkış yaptıklarını, tüm alacak taleplerinin zamanaşımına uğradığını saunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüe karar verimiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 59 uncu maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı yıllık izin ücreti talebinde bulunmuş ise de, iş sözleşmesi dava dışı İl Sağlık Müdürlüğü'ne devredilmiştir. İş sözleşmesinin devri fesih niteliğinde olmadığından feshe bağlı olan yıllık izin ücreti alacağını bu aşamada talep edilme imkanı bulunmamaktadır.

Yıllık izin ücreti alacağı isteminin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalıdır.