Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/6434 K.2017/17111

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirkette 07.04.2008 tarihinden itibaren maaşların düzensiz ve geç ödenmesi ayrıca maaşın ödenmemesi nedeni ile haklı nedenle feshedildiğini iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ödenmeyen işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı vekili; ücretin geç ödendiği iddiasının yerinde olmadığını, ödemelerin yasaya uygun olarak yapıldığını, 6 iş günlük yasal süre içinde feshedilmediğini, yapmış olduğu fazla mesailere karşılık telafi izni verildiğini, bu durumun puantaj ve telafi izin formları ile sabit olduğunu, bu nedenlerle iş akdinin feshinin haklı nedene dayanmadığının aşikar olduğunu, feshin yasal koşulları oluşmadığından ve mazeretsiz işe gelmediğinden davacının iş sözleşmesinin İş Kanunu'nun 25/2-g maddesince haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Hüküm fıkrası ile gerekçe arasında çelişki olması 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre aykırıdır.

Karardan sonra yürürlüğe giren ve temyiz incelemesi sırasında yürürlükte olan 6100 sayılı HMK. 298/2. maddesinde kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olamayacağı yukarıda belirtilen YİBK.na uygun bir biçimde yeniden düzenlenmiştir.

6100 sayılı HMK.nun 298/2. maddesine göre “ Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” Somut uyuşmazlıkta mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm özeti ile gerekçeli kararın hüküm sonucu farklıdır. Bu nedenlerle 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına, 6100 sayılı yasanın HMK.nun 298/2. maddesine aykırı olduğu anlaşılan hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir. 2-Karar gerekçesinde hüküm fıkrasında “UBGT”gibi anlamsız tanımlamaların yapılması da hatalıdır.