Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/6950 K.2018/9587

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı idare nezdinde 02.01.2006 tarihinde işe başladığını, 10.08.2010 tarihinde ...

Sendikasına üye kaydının yapıldığını, 5620 sayılı yasa ile daimi kadrolu işçi statüsüne geçirildiği 15.01.2008 tarihinde yürürlükteki TİS hükümlerinin derece kademe belirlemesi ve yevmiye artışına ilişkin hükümlerinin yeni işe başlamış işçinin yevmiye tespiti ile aynı olacak şekilde belirlenip mevsimlik çalıştığı döneme ait kıdeminin dikkate alınmadığını, bu durumun aynı kurumda çalışan emsal kıdemdeki işçi ücretleriyle davacının ücreti arasında eşitsizlik yarattığını ileri sürerek,

müvekkilinin olması gereken derece ve kademesinin tespitini ve buna bağlı olarak oluşan ücret farkı, ikramiye farkı, ilave tediye farkı ve yıpranma prim farkı alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, ... Sendikasına üye olmadan önceki derece kademe ilerlemesinin yapılmamasında müvekkili idarenin kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının bilirkişi tarafından hesaplanan mevsimlik işçi olarak çalıştığı dönem yönünden hak ettiği derece ve kademenin tespitine, fark alacak talebinin ise reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davacının derece kademe tespitinin doğru yapılıp yapılmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacının işyeri şahsi sicil dosyasındaki başlangıç pozisyonunun belirtilen derece sınırlarını (derece aralığını) gösterir değerler hükme esas raporu hazırlayan bilirkişi tarafından davacının daimi kadroya geçerken işe başlatıldığı derece-kademe olarak değerlendirilmiştir. Örnekleme gerekirse, fiilen büro görevlisi olarak çalışan davacının derece aralığı 3-13’tür. Davacının bu derece aralığıyla işe başladığı derece 1, yükselebileceği son derece ise 13’tür.

Ancak bilirkişi tarafından bu derece sınırları (aralığı) davacının daimi kadroya geçerken işe başlatıldığı derece ve kademesi olarak değerlendirilmiştir. Bir başka anlatımla yükselebileceği son derece olan 13 derece, bilirkişi tarafından davacının kademesi olarak kabul edilmiştir. Oysa davacı daimi kadroya geçtiğinde 3-1 derece-kademeden, bir başka anlatımla 3. derecenin 1. kademesinden işe başlatılmıştır.

Bu durumda halen çalışan davacının geçici işçilikte geçen kıdemine göre olması gereken kademesi yanlış belirlenmiş ve buna bağlı olarak mahkemece yanlış tespit hükmü kurulmuştur. Mahkemece, hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.