Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/7240 K.2018/10323

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait otelde pastane şefi olarak 15.04.2008-23.05.2012 tarihleri arasında belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalıştığını, Bölge Çalışma Müdürlüğü’nün fazla mesai ile ilgili kestiği cezalar nedeniyle müvekkilinin iş akdinin İş Mevzuatına aykırı olarak feshedildiğini, en son aldığı aylık net ücretin 2.000,00 TL olduğunu, ilk işe girdiği yıl ilk 21 gün 08:00-22:00 arası çalışarak fazla mesai yaptığını, daha sonra ise haftada 3 gün 08:00-22:00 arası sabit olarak çalıştığını, bugüne kadar hak ettiği fazla çalışma ücretinin ödenmediğini, müvekkilinin son yıllık izin ücreti alacağının kendisine ödenmediğini,

hak ettiği kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacağının kendisine ödenmediğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarını davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının dava dilekçesi ve talebinin 6100 sayılı yasanın 107.maddesine uygun olmadığını, davacının kıdem, ihbar, yıllık ücretli izin talebi hesaplanabilecek bir alacak olup bunlarla ilgili iddia ettiği tüm alacağını belirleyip ona göre talepte bulunması gerekirken fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 2.000,00 TL üzerinden dava açmasının yasaya aykırı olduğunu, ayrıca hangi alacak için ne kadar talep ettiğini ayrı ayrı belirtmediğini, bu nedenle davacının kıdem, ihbar ve yıllık ücretli izin alacağı ile ilgili dava değerini artırmasına ve değiştirmesine muvafakatinin olmadığını,

davacının iş akdinin yasaya aykırı bir şekilde feshedilmediğini, ... 2. Noterliği’nin 23.05.2012 tarihinde iş kanununun 25/II e maddesi gereği feshedildiğini, bundan dolayı da kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmasının mümkün olmadığını, davacının işverenin güvenini kötüye kullandığını, davacının fazla mesai yapmadığını, yıllık ücretli izinlerini kullandığını, bir kısım yapmış olduğu fazla mesai ücretlerini aldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, Bölge Çalışma Müdürlüğü müfettişine verdiği 14/03/2012 tarihli imzalı beyanında yıllık ücretli izinlerini kullandığını açıkladığı gibi dava dilekçesinde de son yıla ilişkin yıllık iznini kullanmadığını açıklamıştır. Bu beyanlar dikkate alındığında davacının sadece fesih öncesindeki son hak ettiği yıllık izni kullanmadığı kabul edilerek 14 gün üzerinden hesaplama yapılıp hüküm altına alınması gerekirken son iki yıllık iznini kullanmadığı kabul edilerek 28 gün üzerinden hesaplama yapılıp hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerekirmiştir.