Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/96 K.2017/63

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalılara ait ...'daki şantiyede topoğraf olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, prim alacağı, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... İnşaat ve Sanayi A. Ş., zamanaşımı def'ini öne sürüp, davacı ile şantiyelerin yapım işinde proje bazlı olarak belirli süreli iş ilişkisi kurulduğunu, işin bitirilerek tesliminden sonra iş ilişkisi sona erdiğini, bu anlamda belirli süreli olarak istihdam edildiğinden kıdem ve ihbar tazminatı talep edemeyeceğini, ücretlerinin bordrolara yansıtılıp ödendiğini, kötüniyet tazminatı talebinin de yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili ise, davacının diğer davalı işçisi olarak çalıştığını, işin bitirilerek tesliminden sonra iş ilişkisi sona erdiğini, davacı taleplerinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin belirsiz süreli olduğu, iş sözleşmesinin bildirimsiz olarak işverence feshedildiği buna göre davacının kıdem ve ihbar tazminatı alacağı olduğu gibi bir kısım hafta tatili ücreti alacağı olduğu, fazla çalışma ücretlerinin bordrolarda gösterilip ödendiği bu nedenle alacağı olmadığı, kötüniyet tazminatı ile prim alacağı da olmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davacının aylık ücret miktarı ile buna bağlı olarak işverence sunulan bordroların gerçeği yansıtıp yansıtmadığı hususunda uyaşmazlık vardır.

Davacı 2009 yılında aldığı son ücretinin 1800 USD olduğunu iddia ederken davalı saat ücretinin 4,31 USD oduğunu savunmuş ve Mahkemece davalı savunmasına itibar edilmiştir.

Sunulan iş sözleşmesinde saatlik ücret 4,31 EURO olarak belirlenmiştir. Bordrolarda ise 4,31 USD saatlik ücretin dikkate alındığı, fazla çalışma ve bir çoğunda hafta tatili ücreti tahakkukları yapıldığı ancak ödenen ücret miktarının bu tahakkuklara rağmen genel olarak değişmeyip davacı iddiasını doğrular şekilde belirlendiği görülmüştür.

Ücret seviyesi ile ilgili davacı tanığı davacıyı doğrularken davacı tarafça emsal gösterilen ve Dairemizce yapılan geri çevirme sonrası temin edilen ... 2. İş Mahkemesinin 2010/1173 E. Sayılı dava dosyasında davacı işçinin davalılara ait aynı işyerinde çalıştığı, bordroların davacınınkine benzer şekilde düzenlendiği ve Mahkemece bodroların gerçeği yansıtmadığı hususunun kabul edilip kararın temyiz incelemesi sonrası kesinleştiği görülmüştür.

Davacı taraf sunulan bordolarda hile yapıldığını, mesai şeritleri ile bordroların uyumsuz olduğunu, tahakkuk ettirilen toplam miktarın aylık sabit ücreti olduğunu ve bu ücret dışında alacaklarının ödenmediğini iddia etmiş olup, davacının çalıştığı yer, yaptığı iş, sunulan mesai şeritleri ile bordrolardaki durum ve açıklanan emsal dava dosyasındaki kabul dikkate alındığında davacı iddiasını ispat etmiş durumdadır.

Açıklanan nedenlerle Mahkemece davacının davalı işyerinde en son 1800 USD aylık ücretle çalıştığı kabul edilip alacakların buna göre hesaplattırılması yerine çelişkili işveren kayıtlarına itibar edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: