Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/9779 K.2019/8569

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının 2006 yılı Kasım ayında davalı iş yerinde temizlikçi olarak çalışmaya başladığını, sabah saat 07:30'da başlayan mesaisinin akşam 18:00 - 18:30 'a kadar aralıksız sürdüğünü, çalıştığı sürece yıllık izin kullanmadığını, işin niteliği itibariyle bayramlarda ve hafta tatillerinde çalıştığını, davacıya fazla mesai ve hafta tatili ücretlerininde ödenmediğini, davacının 28/09/2012 tarihinde iş akdinin fesh edildiğini, iş akdinin feshinde davacının herhangi bir kusurunun bulunmadığını, ekonomik sebeplerle fesih yapıldığını, müvekkiline yasal hiçbir hakkının ödenmediğini,

davacının son net maaşının 780,00 TL. olduğunu iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı şirket vekili özetle; davacının davalı iş yerinde 09/01/2009 tarihinde işe başladığını, 28/09/2012 tarihinde iş akdinin fesh edildiğini, davacının fazla mesai ücretleri dahil tüm alacaklarının maaş hesabına ödendiğini, yıllık izinlerini kullandığını, bayram ve genel tatil günlerine ilişkin ücretlerin ise maaş hesabına ödendiğini, davacının hiç bir hak ve alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İşçinin imzasını içermeyen bordrolarda fazla çalışma tahakkuku yer aldığında ve tahakkukta yer alan miktarların karşılığı banka hesabına ödendiğinde, tahakkuku aşan fazla çalışmalar her türlü delille ispatlanabilir. Tahakkuku aşan fazla çalışma hesaplandığında, bordrolarda yer alan fazla çalışma ödeme tutarları mahsup edilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta; yukarıdaki ilke kararı doğrultusunda, dosyada mübrez 2012 yılına ait imzasız ücret bordrolarındaki fazla mesai ücreti tahakkukları toplamının, hüküm altına alınan fazla mesai ücretinden mahsubu gerektiğinin gözetilmemesi hatalıdır.

3-Davacının ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Yargılama aşamasında dinlenen taraf tanık beyanları incelendiğinde; bir davacı tanığı “..resmi ve dini bayramlarda da vardiya usulü ile çalıştırılırdık...” derken, diğer davacı tanığı “..resmi bayramlarda da normal mesai gibi çalışırdı, dini bayramlarda ise sadece 1 gün çalışılırdı, ...” şeklinde beyanda bulunmuş, bir davalı tanığı “...temizlik görevlileri vardiya usulü çalışırlardı...haftada 1 gün ya Cumartesi ya da Pazar günleri çalışırlardı, resmi ve dini bayramlarda da aynı usulde çalışmaya devam ederlerdi, ancak resmi dini bayramlar ile hafta sonlarında hangi gün kimin geleceğini temizlik görevlileri kendi aralarında kararlaştırırlardı,

yani her tatil günü her temizlik çalışanı mutlaka işe gelmezdi,..” derken, diğer davalı tanığı ise; “...davacı temizlik personeli idi, temizlik personelinin mesaisi 2 vardiya idi, bu vardiyalar 08:00- 17:00/ 17:00-08:00 şeklinde idi, Cumartesi ve Pazar günleri de aynı çalışma usulü uygulanırdı, resmi ve dini bayramlarda da bu şekilde çalışmaları olurdu,...” şeklinde beyanda bulunmuştur.

Taraf tanıklarının beyanlarına göre; işyerinde ulusal bayram ve genel tatil günlerinde de vardiya usulü çalışıldığı anlaşıldığından, davacının ulusal bayram ve genel tatil günlerinin tamamında çalıştığı kabul edilerek hesap yapılması isabetsizdir. Yukarıda özetlenen tanık beyanları değerlendirilerek genel tatil ücretlerinin yeniden hesaplanması içinde hükmün bozulması gerekmiştir.