Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/9790 K.2019/9233

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle, davacının davalı işyerinde 12/09/2012 tarihinden 28/01/2014 tarihine kadar kargo dağıtım işinde şoför olarak çalıştığını, son ücretinin net 1.150,00 TL olduğunu, işyerinde 07:30-21:00/21:30 saatleri arasında çalıştığını, ... ve ... şubelerinin birleşiminden sonra ise iş temposunun daha da artarak saat 22:30 - 23:00'e kadar sürdüğünü, haftada 7 gün çalışıldığını, sadece 7 gün yıllık ücretli izin kullandırıldığını, bayramlarda çalıştırıldığını, bel fıtığı olması nedeniyle davacının iş akdini 28/01/2014 tarihli noter ihtarıyla haklı nedenle feshettiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının müvekkili işyerinde 12/09/2012 tarihinden itibaren çalışmakta iken iş sözleşmesini 28/01/2014 tarihinde sağlık nedenlerini gerekçe göstererek feshettiğini, davacının çalışma süresi içerisinde bir çok raporu olup, sadece bir tanesinin bel fıtığı nedeniyle verildiğini, şoför olarak çalışan davacının, yaptığı işin yaşamını ve sağlığını tehlikeye sokacak nitelikte olmadığından feshin haksız olduğu ve davacının ihbar ve kıdem tazminatına hak kazanamayacağını, UPS Kargonun ... acentası firmanın gün içerisinde topladığı kargoları Saat 18:00'deki uçağa yetiştirebilmek için en geç 18:00'de ...

Havalimanında olması gerektiğinden kargoların azami 16:00'ya kadar toplandığını, uçağa gecikme ile ertesi güne kalacak kargolardan dolayı cezanın söz konusu olduğunu, davacının diğer şoförler gibi 09:00'da iş başı yapıp, 16:00'da kargoları toplayıp en geç 17:00'de şoförlerin işinin bittiğini, fazla çalışma yapılmasının söz konusu olmadığını, müvekkili işyerinin hafta sonları ve genel tatil günlerinde kapalı olduğunu çalışma yapılmadığını, davacının yıllık izinlerini kullandığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; ihbar tazminatı, hafta tatili ve genel tatil ücreti taleplerinin reddine, kıdem tazminatı ve fazla mesai ücreti taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde işyerinde 07:30-21:00/21:30 saatleri arasında çalıştığını, ... ve ... şubelerinin birleşiminden sonra ise iş temposunun daha da artarak saat 22:30 - 23:00'e kadar sürdüğünü ancak fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini iddia etmiş ve iddiasını ispat için tanık deliline dayanmıştır. Davalı işveren ise işyerinde fazla mesai yapılmadığını savunmuştur. Dinlenen davacı tanıkları iddiayı aynen doğruladığı gibi davalı tanıklarıda işyerinde fazla mesai yapılarak çalışıldığını doğrulayan anlatımlarda bulunmuşlardır.

Hükme esas alınan raporda, bilirkişi tarafından seçenekli hesap yapılmış olup, haftalık 5 saat fazla mesai yapıldığı kabulüyle yapılan hesap sonucu, mahkemece hüküm altına alınmış ise de, taraf tanık beyanları hep birlikte değerlendirildiğinde davacının daha fazla mesai yaptığı anlaşılmaktadır. Davalı tanığı ...’ın beyanına göre, davacının işyerinde haftanın 5 günü 08:00-19:00 saatleri arasında, cumartesi günleride 08:00-16:00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenme ile haftalık 57 saat çalıştığı bu süreden yasal 45 saatlik çalışma süresi düşüldüğünde davacının haftalık 12 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek fazla mesai ücretinin hesaplanması hüküm altına alınması gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalıdır.

3-Gerekçeli karardaki “...fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili ücret alacaklarının ispatlanamadığı sonucuna ulaşıldığından..” gerekçesine rağmen hükümde fazla mesai ücreti kabul edilerek, gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılması HMK.nın 298/2. maddesine aykırıdır.

4-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda sadece fazla mesai ücreti 2 seçenekli olarak hesaplanmasına rağmen karar gerekçesinde, raporda ücret tespiti seçenekli olarak değerlendirilmiş gibi yorum yapılması ve dosyanın eksik incelenmesi sonucu yazılı şekilde hüküm tesiside hatalıdır.

5-Hüküm altına alınan alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin HMK’nun 297/2. maddesine aykırı olduğunun ve infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de bozmayı gerektirmiştir.