Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2018/3862 K.2018/9070

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı iş yerinde tren sürücüsü olarak 21/01/2013 - 15/04/2014 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığını, son ücretinin brüt 1.355,65 TL. olduğunu, davalı şirketin 6772 sayılı Kanun kapsamında olduğunu ve ilave tediye ücretinin ödenmediğini ileri sürerek, ilave tediye ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, müvekkili şirketin özel hukuk tüzel kişisi olduğunu, 6772 sayılı yasa kapsamında bulunmadığını ayrıca TİS md. 52 gereğince aylık ücret tutarında olmak üzere yılda 4 maaş tutarında ödeme yapıldığını, bu ödemlerin yanı sıra ilave tediye adı altında yapılan ücret talebinin hakkaniyete aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir. Karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 7. HD’nin 04.05.2016 tarih, 2016/14698 Esas, 2016/9958 Karar sayılı kararı ile “...Davacının dosyada bulunan iki aya ilişkin ücret bordrosunda ayrı ayrı 10'ar günlük ikramiye tahakkukunun bulunduğu görülmüştür.

2006 yılından sonraki tarihlere ait Toplu İş Sözleşmelerinde, işçilere aylık ücretleri tutarında olmak üzere yılda 4 tam maaş ikramiye verileceği düzenlenmiştir. İşverenin yılda 4 tam maaş tutarında ikramiye vermesi 6772 sayılı Yasa Ek 1.maddesine açıkça aykırıdır. Davalı işyeri 6772 sayılı Yasa kapsamında kaldığından yılda en fazla 2 tam maaş tutarında ikramiye verilmesi mümkündür.

Bu durumda, davacının sendikaya üye olduğu tarih ile Toplu İş Sözleşmesinden yararlanmaya başladığı tarih ilgili sendikadan araştırılarak, davacının dönem bordroları ise işyerinden getirilerek, yılda 4 maaş tutarında ikramiye ödenip ödenmediği belirlenip, yılda 112 gün yevmiye ödenmişse davanın reddine karar verilmeli, ödenmediği taktirde ise aradaki fark tespit edilerek bu farka hükmedilmelidir..” gerekçesi ile bozulmuş, Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz: Bozmadan sonra verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. E) Gerekçe: Davacının sendika üyelik tarihi taraflar arasında uyuşmazlık konusudur. Dairemizce dosyanın ilk incelenmesi sonrasında davacının sendika üyelik tarihinin ilgili sendikadan tekrar sorulması için geri çevirme kararı verilmiştir. Bu karar sonrasında dosyaya eklenen belge ve bilgilere göre davacının sendika üyelik tarihi 17.05.2013 olarak görülmektedir. Mahkemece, davacının sendika üyelik tarihinin 17.05.2013 yerine 26.12.2016 kabul edilerek sonuca gidilmesi hatalıdır.