Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2018/6876 K.2018/16323

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının 23.06.2004-31.12.2012 tarihleri arasında davalı şirkette bilgi işlem personeli olarak çalıştığını, davacının ücretlerinin ödenmediğini, davacının noter ihtarnamesi ile alacaklarını talep ettiğini, son ücretinin aylık net 1.000,00 TL. olduğunu davacının ... bünyesindeki Devlet Hastanesinde çalıştığını, davalı kurumun üst işveren olduğunu müteselsil sorumluluğunun bulunduğunu iddia ederek; fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı T.C. ... vekili özetle; alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının müvekkili kurum çalışanı olmadığını, müvekkili yönünden davanın husumetten reddi gerektiğini, tüm sorumluluğun yüklenici firmalarda olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili özetle; davacının en son ... Devlet Hastanesi'nde çalıştığını, şirketin yeni ihaleyi alamaması sonrasında davacının ihaleyi yeni alan şirkette çalışmasına devam ettiğini müvekkili şirketin son işveren olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde iş akdinin 31/12/2012 tarihinde feshedildiğini iddia ederek feshe bağlı olan yıllık izin ücreti alacağını talep etmiştir. Davalı vekili tarafından ise, davacının iş akdinin 01.01.2013 tarihinde ihaleyi yeni alan firmada devam ettiği savunulmuştur. Davacıya ait hizmet döküm cetveli incelendiğinde, 01.01.2013-31.12.2013 arasında 1028395 nolu işyerinde, 01.01.2014 tarihinde ise 1031723 nolu işyerinde davacının çalışmaya başladığı tespit edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, bu sicil numaraları belirtilen firmaların (... Yaz. .... Ltd. Şti. ve ... Yaz. .... Sağ. İnş. San. Tic. Ltd. Şti.) T.C. ... ... Hastaneler Kurumuna tabi, yani ihaleyi alan alt işverenler olduğu ... yazı cevaplarından anlaşılmaktadır. Bu durumda davacı her ne kadar dava dilekçesinde 31/12/2012 tarihi itibariyle fesih iddiasında bulunsa da, işyeri devri mevcut olup, üstelik gün kaybı olmaksızın ardışık tarihlerde 01/01/2013 ve 01/01/2014 tarihlerinde, davacı ihaleyi yeni alan bu şirketlerde işe girişi yapılarak çalışmaya devam etmiştir. İşyeri devri iş akdinin feshi anlamına gelmeyeceğinden, şartları oluşmayan yıllık izin ücreti alacağının reddi yerine kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3-Kabule göre de, davacı dava dilekçesinde yıllık izinlerinin eksik kullandırıldığını iddia ettiğinden, davacıdan, ne kadar izin kullandığı açıklatılmadan yıllık izin ücreti alacağının davacının tüm hizmet süresi üzerinden hesaplayan bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm altına alınması da isabetsizdir.