Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2018/7258 K.2018/18559

Yerel mahkemece, reddine karar verilmiştir.

Yerel mahkeme kararının davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 30.10.2014 gün ve 2012/39486 E.-2014/31816 K. sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, davacının ve diğer işçilerin temel ücretin düşmüş olmasından haberdar olunmasına rağmen 7 yıl boyunca bu itirazsız kabul edilen ücretler ile bu muvafakatin işverende ve mahkememizde kuşku oluşturmayacak şekilde ortaya konduğu ve 01.03.2003 tarihinde çalışmakta olan sendika üyesi işçilerin ücretlerine yapılan intibakla daha fazla ücret ödemesi yapıldığı gerekçesi ile bozmaya karşı direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 17.09.2015 gün ve 2015/20004 E.- 2015/26316 K. sayılı kararı ile Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na gönderilmesine karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 27.06.2018 gün ve 2015/9-3135 E.- 2018/1280 K. sayılı kararı ile “mahkemece bozma kararından sonra ibraz edilen hukuki mütalaaya gerekçede aynen yer verilmek suretiyle direnme adı altında yeni bir karar verilmiş olup şu hâlde direnme olarak verilen bu kararın, usul hukuku anlamında gerçek bir direnme kararı olmadığı, bozma konusu ile ilgili bozma sonrası ortaya çıkan yeni bir delile dayalı olarak oluşturulan yeni hüküm niteliğinde olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.” gerekçesiyle bu yeni hükmün temyizen incelenmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir.

Dairemizin 6763 sayılı Kanunun 45. maddesi ile eklenen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici dördüncü maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

YARGITAY KARARI