Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2018/8848 K.2018/20026

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, sübut bulduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Temerrüt tarihinin ihtarnamedeki 7 günlük süre nedeni ile 24.12.2011 olmasına rağmen yıllık ücretli izin alacağı, fazla çalışma ücreti, ücret alacağı, genel tatil ve hafta tatili alacaklarının dava dilekçesi ile istenilen kısımlarına 24.12.2011 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken 09.12.2011 tarihinden faiz yürütülmesi davalı temyizi olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Somut uyuşmazlıkta, davacı 09/12/2011 tarihli fesih ihtarnamesinde fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının 7 gün içinde ödenmesini isteyerek, diğer alacaklarla birlikte bu iki alacak açısından da işvereni ihtarnamedeki 7 günlük süre nedeni ile 24.12.2011 tarihi itibarı ile temerrüde düşürdüğünden bu iki alacağın tamamına temerrüt tarihinden faiz yürütülmesi gerekirken, dava ıslah ayırımı yapılarak ıslahla artırılan kısımlara ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.