Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2018/958 K.2018/2341

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalılardan T.C. ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı Bakanlığa ait hastanede alt işveren işçisi ve röntgen teknisyeni olarak çalışırken haksız şekilde işten çıkarıldığını iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret farkı, yıllık izin ücreti ve şua izni ücretinin ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı T.C. ... vekili, davacının kendi çalışanları olmayıp müvekkili Kurumun taşeronunda çalıştığını, idarenin Hastane olması nedeniyle uğraş konuları olan sağlık işleri dışındaki hizmetleri Kamu İhale Yasasına göre uzman firmalara ihale ederek yaptırdığını, hastane yönetiminin 506 sayılı Yasanın 87. maddesi anlamında asıl işveren olmayıp ihale makamı konumunda olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, sorumluluğun T.C. ...'nda olduğunu, işçilerin işe alımından çıkışına kadar ki süreç içinde her türlü tasarrufun hastane yönetiminin elinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yargılama Süreci ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece verilen ilk hükümde, iş sözleşmesinin ihale süresi bitiminde haksız olarak feshedildiği sonucuna varılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, verilen bu hüküm davacı ve davalı T.C. Sağlık Bakanlığının temyizi üzerine Dairemizin 15.06.2015 tarihli ilamı ile bozulmuştur.

Mahkemece, bozma sonrası davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı Bakanlık vekili tarafından tekrar temyiz edilmiş ve Dairemiz tarafından yapılan temyiz incelemesi sonucunda 30.05.2016 tarihli ilam ile ikinci kez bozulmuştur.

Bozma ilamında "...Somut uyuşmazlıkta Dairemizin bozma ilamından önceki yargılama safahatında alınan bilirkişi raporunda haftalık 30 saati geçen çalışma yönünden "Işına Maruz Kalma Alacağı" olarak hesaplanan bedelin bozmadan sonra yerel Mahkemece şua izni adı altında hüküm altına alınması doğru değildir. Zira, o raporda yapılan hesap, haftalık fazla çalışma hesabı olup, şua izni hesabı değildir.

Yerel Mahkemece Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda şua izni talebi ile ilgili olarak bilirkişiden ek rapor alınmaksızın, bozmadan önce alınan ve esasen fazla mesai hesabı yapan rapordaki miktarı şua izni olarak hüküm altına alınması hatalı olup, bozma gereği yerine getirilmediği'' belirtilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak şua izni ücreti için alınan ek bilirkişi raporu değerlendirilerek, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı Bakanlık vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dava tarihinin 08/10/2010 olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında 23/06/2016 olarak yazılması Mahkemesi tarafından her zaman düzeltilebilecek maddi hata kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere göre, davalı T.C. ...'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Mahkemece, 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olan davalı Bakanlığa harç yüklenmesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün, 6100 sayılı Yasanın geçici 3/2 maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının 6 ve 8 numaralı bentlerinin hükümden çıkartılarak, yerlerine;

“6-Davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Alınması gereken 785,41 TL harçtan peşin alınan 432,05 TL harcın mahsubu ile 353,36 TL bakiye karar harcının davalı ... Grup Taah. Tur. Hiz. Ltd. Şti'nden tahsili ile Hazineye gelir kaydına,