Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2019/1754 K.2019/8433

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 10.01.2006-19.03.2014 tarihleri arasında çalıştığını, maaşının 1.600.00 TL. net olduğunu, servis ve yemekten yararlandığını, haftada 5 gün 08.00-19.30 saatleri arasında çalıştığını, 2012 yılından sonra 19.00’a kadar çalıştığını, fazla mesai karşılıklarının ödenmediğini, her yıl 1 hafta izin hakkından yararlandığını, resmi tatillerde son sene hariç çalıştığım, karşılığını alamadığını, haksız olarak işten çıkartıldığım ve işten çıkartılırken 5.000,00 TL. ödendiğini, ancak haklarının tam olarak verilmediğini ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdinin işyerindeki başka bir işçi ile kavga etmesi sebebi İş Kanunu 25/II-d bendi gereğince haklı nedenle feshedildiğini, kavga eden diğer işçinin de iş akdine son verildiğini, davacının ücretinin banka hesabına yatırıldığını ve davacıya elden ödeme yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin davacı işçinin işyerinde başka bir işçiye sataşması nedeniyle davalı işveren tarafından haklı nedenle feshedildiği, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatı hakkının bulunmadığı, davacının çalıştığı döneme ait ödenmeyen yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının mevcut olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İşçinin imzasını içermeyen bordrolarda fazla çalışma tahakkuku yer aldığında ve tahakkukta yer alan miktarların karşılığı banka hesabına ödendiğinde, tahakkuku aşan fazla çalışmalar her türlü delille ispatlanabilir. Tahakkuku aşan fazla çalışma hesaplandığında, bordrolarda yer alan fazla çalışma ödeme tutarları mahsup edilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının imzasını taşıyan ücret bordrolarının bir kısmında (2010/Ağustos-2014/Mart ayları arasındaki dönem) aylık brüt 1.240,00 TL. olarak gösterilen düşük ücret üzerinden fazla mesai tahakkuku yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle, imzalı ücret bordrolarında fazla mesai tahakkuku bulunan aylar yönünden bordrolarda yer alan fazla mesai süreleri ile sınırlı olmak üzere fesih tarihindeki gerçek ücretin aylık brüt 2.238,07 TL. olduğu dikkate alınarak hesaplamaya gidilmeli ve ödemelerin mahsubu ile karar verilmelidir.

Mahsup sistemi yerine dönem dışlaması ile hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibarla karar verilmesi hatalıdır.

3-Dosyada mevcut davacının imzasını taşıyan 19.03.2014 tarihli ibranamede, “2006/2014 yılları fazla mesai, tatil çalışma ücreti” olarak net 5.000,00 TL. ödeme yer aldığı, bu tutarın davacıya para makbuzu, banka dekontu ve çek yolu ile ödendiği görülmüştür.

Mahkemece, işveren tarafından yapılan ödemenin fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının hesabı sırasında mahsup edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi isabetsizdir.