Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2019/2941 K.2019/6996

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan Camiş Madencilik San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, asıl işveren ...nin kendine ait ... Kuvarsit Maden ocağından alınan kuvarsit madenini, yine kendine ait Kuvarsit kırma-eleme tesisine getirerek burada kırma, eleme, yıkama işlemine tabi tutulduktan sonra Mersinde bulunan fabrikasına naklettiğini, aşamalı asıl işlerin yapılması için alt işveren Camkıranlar İnş. Madencilik Deniz. Nakliyat San. ve Tic. Ltd.

Şti. ile 1997 yılından beri muvazaalı alt işverenlik sözleşmesiyle çalıştığını, müvekkilinin başlangıçtan itibaren asıl işverinin işçisi sayılması gerektiğini tüm işçilik alacaklarından asıl işverinin sorumlu olduğunu, müvekkilinin rok operatörü olarak işe başladığını, iş sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiği, müvekkilinin dini bayramların ilk üç gününde çalışmadığını, diğer tüm resmi, dini ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, işyerinde işe gidip gelirken servis kullanıldığını, yemeğin de alt işveren tarafından karşılandığını iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı Camiş Madencilik San. ve Tic. A.Ş. vekili, şirketin maden ocağı olduğunu, madenin diğer davalı tarafından işletildiğini, nakliyesinin bu firma tarafından yapıldığı, üretimin anahtar teslimi olduğunu, asıl alt işveren ilişkisinin olmadığı, alacakların zamanaşımına uğradığını, rödövans sözleşmesi gereği sorumluluğun rödövansçıya ait olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir. Diğer davalı Camkıranlar İnş. Madencilik Deniz. Nakliyat San. ve Tic. Ltd. Şti. cevap dilekçesi vermemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak,davacının toplam 16 yıl 2 ay 7 gün süre ile şoför olarak aylık brüt 2.305,80 TL. ücretle aralarında asıl-alt işveren ilişkisi bulunan davalılar yanında çalıştığı, alt işverenin yüklenici olarak imza koyduğu sözleşmede birleşen dosya davalısı sözleşmede adı geçen firma olarak gösterilmiş, sözleşmede işveren olarak üst işveren ...yle aynı grup (Şişecam) içerisinde yer alan Madencilik San. ve Tic.

A.Ş. olduğu, bu sözleşme incelendiğinde eser sözleşmesi niteliğinde bulunmadığı, sözleşmenin 4,5,6 ve 8. maddeleri incelendiğinde "işverenlerden" bahsedildiği, işveren tek bir şirket olmadığı, sözleşmenin 3,4,5,6,8 ve 9. maddeleride bir bütün olarak incelendiğinde Camkıranlar İnş. Madencilik Deniz. Nakliyat San. ve Tic. Ltd. Şti. firmasının diğer davalıya karşı yükümlülüklerini belirtildiği iş yeri denetiminin Camiş Madencilik San. ve Tic.

A.Ş. tarafından yapıldığı, bu davalının belirlediği programın yerine getirileceği ve Camiş Madencilik San. ve Tic. A.Ş. tarafından uygun görülmeyen personellerin davalı Camkıranlar İnş. Madencilik Deniz. Nakliyat San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından çalıştırılamayacağının düzenlendiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı Camiş Madencilik San. ve Tic. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Camiş Madencilik San. ve Tic. A.Ş. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Bozmadan sonra ıslah yapılıp yapılamayacağı hususunda Yargıtay Hukuk Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile içtihatların birleştirilmesi gündeme gelmiş, konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu' nun 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararı ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04.02.1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK. nın değiştirilmesine gerek olmadığına” karar verilmiştir.

Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi “ İçtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerine ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı “ hükmünü içermektedir.

Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi karşısında Dairemizce “ Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu' nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararına uygun karar verilmesi gerekmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece Dairemizin 21.02.2018 tarihli bozma kararından sonra davacı vekili tarafından 01.10.2018 tarihli tamamlama dilekçesi verilmiş olup bu dilekçenin hükme esas alınması, HMK.nun 177/1. maddesinin “Islah tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir” hükmü ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04/02/1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK. nın değiştirilmesine gerek olmadığına ilişkin 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı YİBK” karşısında isabetsizdir. Yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.