Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2019/4269 K.2019/10996

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Yerel mahkeme kararının davalı tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 16.09.2015 gün ve 2014/12322 Esas, 2015/25851 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, fazla mesai ücretinin ödendiğinin yazılı belgelerle ispatının davalı işverene ait olduğu ancak davalının bu ispat yükümünü yerine getirmediği, bozmadan önce dinlenen davacı tanığı ...’nın saat ücretlerinin haftalık ücrete göre belirlendiğini fazla çalışmanın da haftalık üzerinden bölünerek belirlendiğini belirttiği, davalı işyerinde 11 yıldan fazla çalıştığı anlaşılan davacının fazla mesaisinin ne şekilde ödendiğine ilişkin davalı yanın beyanda bulunmadığı da görülerek bozma ilamının 4. maddesinde belirtilen bozma sebebine ve 5. maddede belirtilen bozma sebebinin yasaya uygun olmadığı gerekçesi ile bozmaya karşı direnme kararı verilmiştir.

Dairemizin 22/06/2017 tarihli ve 2017/21640 E.- 2017/11087 K. sayılı ilamı ile kısmî direnme kararının Hukuk Genel Kurulu’na gönderilmesine karar verilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu’nun 04.10.2018 tarihli ve 2017/9-2840 E.- 2018/1422 K. sayılı kararı ile “Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda (I) ve (II) nolu başlıklar altında gösterilen değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı usulden BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,” karar verilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunun bozmasına uyan Mahkemece, usul ve yasaya uygun bulunan Hukuk Genel Kurulu kararına uyma zorunluluğu bulunduğundan anılan karar doğrultusunda ve her ne kadar 3 nolu uyulan bozma ilamı doğrultusunda davacının ücretinin parça başı yada sabit olup olmadığı konusunda gerekli araştırmaların yapılıp yapılan emsal ücret araştırması, tanık beyanları ve diğer hususlar da göz önüne alınarak davacının aylık sabit ücret üzerinden çalıştığı yine ilaveten yemek yardımının da ilavesi ile davacının toplam giydirilmiş ücretinin 1.645,24 TL. olduğu belirlendiği Hukuk Genel Kurulu kararında belirtildiği üzere 3 nolu bozma ilamına uyularak,

4 nolu bozma ilamına direnilmesinin hukuken mümkün bulunmadığı ancak yapılan araştırmaya göre davacının ücretinin sabit ücret olduğu belirlenmiş dolayısıyla 2. kurulan hükümde her ne kadar direnme kararı yerinde değil ise de sonuç itibari ile davacının sabit ücretle çalıştığının tespit edilmesi nedeni ile yapılan fazla mesai ücret alacağının da sonuç itibari ile doğru olduğu bu itibarla hükmün 4 nolu bendi yönünde direnme kararı verilmesinin yerinde değil ise de sonuç itibari ile herhangi bir olumsuz durumun ortaya çıkmadığı tespit edildiği,

bu kez hükmün direnilmesine karar verilen 5 nolu bendi yönünden ise alacakların infazda tereddüte yol açacak şekilde net mi brüt mü olduğu hususunda kararda bir belirlemenin yapılmadığı hususundaki bozma ilamına direnilmiş olup bu hususta da dosyadaki düzenlenen tüm bilirkişi raporlarına göre ve verilen hükümlerin miktarlarına göre net oldukları açıkça yazıldığı dolayısıyla mahkeme kararında verilen miktarların net olduğu konusunda herhangi bir tereddüt bulunmayıp hesaplamalarda gelir vergisi, damga vergisi ve kesilmesi gereken miktarlardan sigorta primlerinin kesildiği,

bu hususta kararın infazı aşamasında ihtilaf çıktığı takdirde 6100 sayılı HMK.nın 305 ve devamı maddeleri uyarınca bu konuda mahkemeden tavzih istenilip infazdaki tereddütün ortadan kaldırılması mümkün bulunduğundan Yargıtay 9. HD 'nin bozma ilamındaki 5 nolu bende bu nedenle uyulmadığı gerekçesiyle tekrar direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı taraflar vekillerince temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6763 sayılı Kanunun 45. maddesi ile eklenen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici dördüncü maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dairemizin “Yüzde veya parça başı ücretle çalışmada işçi mesai arttıkça ücreti arttığından, fazla mesai ücretinin sadece zamlı kısmının hesaplanması gerekir. Davacının parça başı ücretle çalıştığının tespiti halinde fazla çalışma ücret alacağının sadece zamlı kısmının hüküm altına alınmalıdır. Ücretin niteliği belirlenmeden fazla çalışmanın hesaplanıp hüküm altına alınması ayrı bir bozma nedeni yapılmıştır.