Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2019/4962 K.2021/3227

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı şirkette 09/05/1988 tarihinde çalışmaya başladığını, operasyon şefi olarak görev yapmakta iken 13/07/2012 tarihinde emeklilik nedeniyle işten ayrıldığını, davalı şirketin özelleştirilmesi sonucunda yeni ücret politikasını kabul eden çalışanlarca yeni sözleşme imzalandığını, müvekkilinin de davalı şirkette SSK'ya bağlı personel statüsünde çalışmakta iken davalı şirket tarafından sunulan işbu paketi kabul ederek 01/12/2000 tarihinde yeni bir sözleşme imzaladığını ancak davalı şirketin sözleşme hükümlerine uymadığını, ücret artışı yapılmadığını, ikramiye ödenmediğini,

haftanın altı günü fazla çalışma yaptırıldığını, ayrıca hafta tatillerinde de çalıştırıldığını, ancak ücretlerinin ödenmediğini, müvekkilinin her akşam 21.00'a kadar işyerinde bulunmak zorunda olduğunu, müvekkilinin Cumartesi ve Pazar günleri de çalıştığını, ayda birkaç kez toplantıların uzaması sonucu geç saatlere kadar çalıştığını, haftanın beş günü 08.00-22.00 saatlerine göre çalıştığını, ayda en az iki Cumartesi ve hafta tatili olan pazar günleri de sekizer saat çalıştırıldığını, ancak ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek ücret alacağı farkı, ikramiye alacağı farkı, fazla süreli çalışma ücreti alacağı, fazla çalışma ücreti alacağı,

hafta tatili ücreti alacağı, yıllık izin ücreti farkının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 01/12/1988 tarihinden emeklilik nedeniyle iş sözleşmesinin sonlandırıldığı 13/07/2012 tarihine kadar müvekkili şirkette çalıştığını, son görevinin satış operasyon şefi olduunu, 4.411,43 TL aylık brüt ücret aldığını, ayrıca yılda iki defa birden brüt maaş tutarında ikramiye ödendiğini, nakdi olarak bayram yardımı, izin yardımı yapıldığını, performans primi ödendiğini, 01/12/2000 tarihli sözleşme uyarınca davacının ücretine %100 zam yapıldığını, şartları oluşmadığı halde yapılan bu zam nedeniyle TÜFE artışı yapılmadığını, 2003 yılında yeni bir sözleşme imzalandığını,

yeni sözleşmede TÜFE artış oranı hükmünün kaldırıldığını, her üç ayda veya altı ayda bir önemli oranlarda zam yapıldığını, davacı 2001-2003 tarihleri arasında TÜFE oranında zam yapılmadığı konusunda hiçbir ihtirazi kayıt koymadan ücretini aldığını ve çalışmasını sürdürdüğünü, 11 yıl sonra bu döneme ilişkin talebin objektif iyiniyet kurallarına açıkça aykırı olduğunu, talep ve dava hakkının kötüye kullanıldığını, davacının fark ücret talebinin zamanaşımına uğradığını, ileri sürülen çalışma iddialarının gerçek dışı olduğunu, hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, kendi içerisinde çelişkili olduğunu,

taleplerin zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili ve davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile fark ücret alacağı, fark ikramiye ve fark yıllık izin alacakları yönünden de kabul kararı vermiştir.

Temyiz başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacının davalıya ait .../...'deki işyerinde çalıştığı, işyerinin özelleştirilmesinin ardından 01.12.2000 tarihinde iş sözleşmesi imzalandığı hususları taraflar arasında tartışmasızdır. Sözü edilen iş sözleşmesinin özel şartlar bölümünde ücret ve parasal haklar başlıklı 1. Maddesinde 31.10.2000 tarihinde almakta olduğu ücret baz alınmak suretiyle 01.11.2000 tarihinden itibaren almakta olduğu ücrete % 50 zam yapılacağı kararlaştırılmıştır.

Aynı sözleşmede davacının görev yaptığı birimin ...’a taşınması halinde nakli izleyen ilk aydan geçerli olarak % 50 ücret artışı yapılacağı belirtilmiştir. Davacının sürekli olarak ... /...'de çalıştığı dosya içeriği ile sabittir. Davacının 2000 yılı öncesinde sözleşmeli personel olarak çalışmış ve özelleştirme sırasında nakle tabi personel olmasının sonuca etkisi bulunmamaktadır.

Taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesine göre 31.10.2000 tarihinde almakta olduğu ücret üzerinden 01.11.2000 tarihinde yapılması gereken ücret artışı % 50 dir. Davacının çalıştığı birim ...’a nakledilmediğine göre nakle bağlı % 50 zammın uygulanması davacı için söz konusu olmaz. Bölge Adliye Mahkemesi'nce 23.12.2016 tarihli bilirkişi raporunun 2. Seçeneğindeki hesaplamanın hükme esas alındığı belirtilmiş, bilirkişi raporunda da bu hesaplamanın 30.12.2014 tarihli ikinci ek raporun c şıkkındaki gibi olacağını belirtilmiştir.

Öte yandan davalı işveren Kasım 2000 tarihinde sözleşmeye göre yapılması gereken ücret artışı oranı % 50 olduğu halde işverenin % 100 olarak uyguladığını bu fazladan zam sebebiyle sonraki dönemde bazı ücret artışlarının yapılmadığını savunmuştur.

Somut olayda iş sözleşmesi hükümleri uygulanmak suretiyle 31.10.2000 tarihindeki ücretleri baz alınarak Kasım 2000 tarihinde % 50 ücret artışı yapılmalı, davacının çalıştığı birimin ...’a nakli yapılmadığına göre ilave % 50 ücret artışına gidilmemeli ve sonraki dönemler için iş sözleşmeleri hükümlerine göre artışlar uygulanmak suretiyle davacı işçiye istek konusu dönemde eksik ücret ve ikramiye ödenip ödenmediği, yıllık izin ücreti farkı olup olmadığı belirlenmelidir. Bozma öncesi alınan eksik bilirkişi raporuna göre karar verilmesi hatalıdır.

Sonuç: