Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2019/6223 K.2020/16183

Davacı vekili, müvekkilinin şube müdürü ve yöneticileri tarafından görmüş olduğu baskı ve yoğun iş temposu nedeniyle ciddi sağlık problemleri yaşadığını, müvekkiline ve diğer çalışanlara işverence öğle yemeği için dahi izin verilmediğini ve zor şartlar altında çalıştırıldıklarını, davalı işverence çalışmakta olduğu mevkiye başka bir kişi alınarak müvekkilinin psikolojik baskı unsurları nedeniyle istifaya zorlandığını, İş Kanunu'ndan doğan hak ve alacaklarının kötüniyetli olarak ödenmediğini, bu durumun İş Kanunu'nun eşit davranma ilkesine aykırılık oluşturduğunu,

davalı işverence usul ve yasaya aykırı uygulamalar neticesinde istifaya zorlandığını, yasal hak ve alacaklarının ödenmediğini beyan ederek, kıdem tazminatı, kötüniyet tazminatı ile fazla çalışma ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. İlk Derece Mahkemesince, toplanan delillere dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekillinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararının, davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 28.05.2019 tarihli ek kararıyla, kararın miktar itibariyle kesin olması gerekçesiyle, temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. Temyiz isteminin reddine ilişkin 28.05.2019 tarihli ek karar da, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Somut dosyada; kısmi olarak açılan davada, kesinlik sınırının belirlenmesinde alacağın tamamının dikkate alınması gerekir.

Davacı dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak kıdem ve kötüniyet tazminatı ile fazla çalışma ücreti alacakları yönünden toplam 11.100,00 TL değerinde talepte bulunmuş ve bilirkişi tarafından kıdem ve kötüniyet tazminatı ile ilgili olarak hesaplama yapılarak 14.569,33 TL kıdem tazminatı ve 34.181,10 TL kötüniyet tazminatı tespit edilmiş, fazla çalışma ücreti alacağı yönünden ise hesaplama yapılmamıştır.

Bu itibarla, verilen kararın kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemeyeceğinden kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine dair tesis edilen 28.05.2019 tarihli ek karar hukuka aykırı görüldüğünden, davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesinin 28.05.2019 tarihli ek kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı vekilince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 17/11/2020 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... geldi. Karşı taraf adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI