Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2019/7926 K.2019/22548

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Karar başlığında dava tarihinin 26/10/2017 yerine, bozmadan sonra UYAP'a kayıt tarihi olan 24/03/2015 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Bozmadan sonra ıslah yapılıp, yapılamayacağı hususunda Yargıtay Hukuk Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile içtihatların birleştirilmesi gündeme gelmiş, konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu' nun 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararı ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04.02.1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK. nın değiştirilmesine gerek olmadığına” karar verilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta Mahkemece, bozma sonrası yapılan ıslah dikkate alınmış ancak davalının zamanaşımı def'i nedeniyle ıslaha konu taleplerden tüm ücret alacaklarına yönelik talapler zamanaşımı nedeniyle red edilmiş, kıdem ve ihbar tazminatı ise işveren feshinin haklı nedene dayandığı gerekçesi ile red edilmiştir.

Buna göre ıslaha konu talepler hüküm altına alınmadığından karar sonucu itibariyle doğru olmuştur.

Ancak davalı lehine vekalet ücreti belirlenirken bozma sonrası yapılan ıslah yok hükmünde olduğundan ıslaha konu talepler de "red" olarak değerlendirilemeyeceğinden dava dilekçesindeki istemler ve redde göre vekalet ücreti belirlenmelidir. Mahkemece bozma sonrası ıslah dikkate alınarak davalı yararına "4.914,26 TL" vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç: