Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2019/8273 K.2021/2937

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait otel işyerinde yiyecek içecek müdürü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence fesh edildiğini, bir kısım ödeme yapılmış ise de haklarının tam olarak ödenmediğini ileri sürerek fark ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti alacağının tahsilini, istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı tarafça süresinde davaya cevap verilmemiştir.

Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Yerel Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin feshi üzerine işverence yapılan ödemenin mahsubu ile davacının bakiye ihbar tazminatı hakkı olduğu ayrıca fazla çalışma ücreti alacağı da olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

İstinaf:

Karara karşı taraflarca istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, özetle, " ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleri ile dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı " gerekçesi ile başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Bölge Adliye Mahkemesi kararını taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının giydirilmiş ücreti belirlenirken davacı iddiası ile tanık beyanları dikkate alınarak davacının 3 öğün işyerinde yemek yardımından faydalandığı, buna göre günlük olacak şekilde, sabah kahvaltısı için 15,00 TL, öğle yemeği için 25,00 TL ve akşam yemeği için 50,00 TL lik miktarlar dikkate alınmıştır.

Her ne kadar tanıklar davacının yazılı miktarlarda yemek yardımından faydalandığını açıklamış iseler de, Mahkemece söz konusu sosyal yardımın (3 öğün yemek bedeli) işverene maliyeti araştırılarak belirlenen miktarın ücrete giydirilmesi gerekirken tanık beyanlarındaki tutarların dikkate alınması hatalıdır.

3- Yine hükme esas alınan bilirkişi raporunda vergilendirmeye tabi olmamasına rağmen yemek giderinin brüt tutarları bulunarak hesap yapılması da hatalı olup ayrı bir bozma nedenidir.

Sonuç: