Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2020/2635 K.2020/10701

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi ve davacı vekilince duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16/10/2020 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat Ayşe Yaşar geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 15/06/2010 tarihinden itibaren davalı şirkette elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın feshedildiğini beyanla fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, ihbar tazminatı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, müvekkili şirkette 18/06/2010 tarihinde emekli elektrikçi olarak işe başladığını, fazla mesai yapmadığını, Midyat'ta küçük bir işletmede bir emekli bir elektrik ustasının sabah saat 07.00'dan akşam saat 21.00'lere kadar çalışmasını gerektiren şirketin iş potonsiyeli de olmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozma ilamına uyulmakla davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir.

Mahkemece tanık beyanlarına istinaden davacının yaz-kış ayrımı olmaksızın yılın tamamında haftada 18 saat fazla çalışması bulunduğu kabul edilerek alacağın hesaplandığı bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulmuş ise de, karar bu yönü itibariyle dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

Somut uyuşmazlıkta, tüm dosya kapsamı, yapılan işin niteliği ve tanık beyanlarına göre davacının yılın tamamında aynı şekilde çalışmadığı, 3 aylık kış döneminde(aralık, ocak ve şubat ayları) yılın geri kalanından farklı olarak haftanın altı günü bir saat ara dinlenmesi ile 07.00 ilâ 17.00 saatleri arasında çalıştığı anlaşılmaktadır. Belirtilen çalışma düzenine göre davacının yılın 9 aylık döneminde haftada 18 saat, 3 aylık kış döneminde ise haftada 9 saat fazla çalışması bulunduğu kabul edilerek fazla çalışma ücreti alacağı belirlenmeli, uygun bir indirim suretiyle hüküm kurulmalıdır. Eksik inceleme ile verilen karar isabetsizdir.

3-4857 sayılı İş Kanunu’nun 46 ncı maddesinde işçinin, tatil gününden önce aynı yasanın 63 üncü maddesine göre belirlenmiş olan iş günlerinde çalışmış olması koşuluyla yedi günlük zaman dilimi içinde 24 saat dinlenme hakkının bulunduğu açıklanmıştır. İşçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46 ncı maddenin ikinci fıkrasında ifade edilmiştir.

Hafta tatillerinde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir.

Somut uyuşmazlıkta tanık beyanları ile kanıtlandığı gerekçesiyle yazılı şekilde hafta tatili alacağı hüküm altına alınmış ise de, karar bu yönü itibariyle de isabetsizdir.

Yargılamada dinlenilen davalı tanıkları, davacının hafta tatili günlerinde çalışmadığını beyan etmiştir. Davacı tanığı Mehmet’te davacının haftanın 6 günü çalıştığını beyan etmiş, sadece davacı tanığı İdris davacının ayda iki gün izin kullandığını beyan etmiş ise de, bu tanık da beyanında davacının yılın 9 aylık döneminde haftanın 6 günü çalıştığını ifade ettiği ve kesin bir durumu ortaya koyamadığı anlaşılmaktadır.

Açıklanan bu maddi ve hukuki olgulara göre davacının hafta tatili alacağı talebinin de reddine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4-Somut olayda, davacının izin alacağı yıllık 14 gün üzerinden hesaplamıştır. Ancak 4857 sayılı yasanın 53/6 maddesinde belirtildiği üzere onsekiz ve daha küçük yaştaki işçilerle elli ve daha yukarı yaştaki işçilere verilecek yıllık ücretli izin süresi yirmi günden az olamaz. Davacının yaşı dikkate alınarak yıllık izin süresi belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi hatalıdır.

5-Talebi ve dosya kapsamına göre davacının davalı işyerinde 18/06/2010-14/08/2012 tarihleri arası çalıştığı anlaşılmış olup dava konusu alacakların bu dönem yönünden ve 2 yıl 1 ay 26 gün hizmet süresi gözetilerek hesaplanmaması hatalı olmuştur.

6-Davacının kıdem tazminatı dışındaki dava konusu alacaklara ilişkin olarak keşide ettiği ihtarname ile davalıyı temerrüde düşürdüğü anlaşılmış olup mahkemece söz konusu alacaklara dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.