Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2020/3543 K.2020/19983

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili; davacının 01/07/2013 - 14/01/2017 tarihleri arasında davalıya ait lokanta işyerinde garson olarak çalıştığını, davalı işveren tarafından iş akdine haksız ve bildirimsiz bir şekilde son verdiğini, davacının haftanın 7 günü olmak üzere, ayda bir hafta sabah 07:00 ile akşam 19:00 saatleri arasında, ayda üç hafta ise akşam 19:00 ile sabah 07:00 saatleri arasında çalışarak fazla mesai yaptığı halde karşılığı olan ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile asgari geçim indirim alacaklarına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili; zamanaşımı def’inde bulunmuş, davacının 01.07.2013-14.01.2017 tarihleri arasında geçen çalışmasının yaklaşık son bir yıllık döneminde işini özenle yerine getirmediğini, diğer işçilerle sürekli geçimsizlik yaşadığını, işi bizzat kendisinin bıraktığını fazla mesai yapmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı taraf istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince davacının ihbar tazminatı alacağı yönünden dava ve ıslah dilekçesindeki talebinin aşılarak karar verilmesi nedeniyle ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına karar vererek, yeniden hüküm kurulmuştur.

Temyiz başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin kış döneminde hafta tatili kullanıp kullanmadığı hususunda uyuşmazlık mevcuttur.

Davacı vekili, davacının haftanın 7 günü çalışmasını sürdürmesine karşın hafta tatili ücretlerinin ödenmediğini ileri sürmüş, hükme esas alınan bilirkişi raporunda da, davacının hafta tatili kullanmadığı tespiti ile tüm çalışma dönemi yönünden hafta tatili ücret alacağı hesap edilmiştir. Ancak; davalı tanıklarınca kış aylarında hafta tatili izni kullanıldığının beyan edilmesi sebebiyle, ilk derece mahkemesi tarafından tanık anlatımları arasında meydana gelen çelişkinin giderilebilmesi için önceki ifadelerinde aksi yönde beyanda bulunan davacı tanıkları ... ve ...’ dan bu durum yeniden sorulmuş olup, söz konusu davacı tanıkları bu defa kışın hafta tatillerini kullandıklarını ancak izin günlerinin yevmiye ücretlerinin ödenmediğini ifade etmişlerdir.

Dosya kapsamına göre,davacının kış aylarında hafta tatili izni kullandığı ancak izin kullandığı günlerin yevmiye ücretinin işveren tarafından ödenmediği anlaşılmakla, bu günler için yalnızca ödenmeyen günlük yevmiye ücretine hak kazanacağı gözetilmeksizin, zamlı yevmiye üzerinden hesaplanan hafta tatili ücret alacağına hükmedilmesi isabetli bulunmamaktadır.

Bu belirlemeye göre, davacının her zaman haftanın 7 günü çalıştığı kabulü ile yapılan fazla mesai ücret alacağı hesaplaması da hatalı bulunmakla, davacının kış döneminde haftada 6 gün çalıştığı gözetilerek fazla çalışma ücreti alacağı yeniden tespit edilerek hüküm kurulmalıdır.