Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2020/3916 K.2021/504

Davacı vekili, müvekkilinin 31/08/2014 tarihinde hiçbir gerekçe gösterilmeden işine son verildiğini, tazminat ve işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ile yoğurt, deterjan ve koku yardım bedeli alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüyle kararın kaldırılmasına davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bölge adliye mahkemesinin kararına karşı davacının temyizi üzerine ise 03.04.2018 tarihli ek karar ile davacının temyiz isteminin kesinlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.Ek karar süresi içerisinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.